حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ بَيْعِ الْمُنَابَذَةِ وَالْمُلاَمَسَةِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَابْنِ عُمَرَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَمَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ أَنْ يَقُولَ إِذَا نَبَذْتُ إِلَيْكَ الشَّىْءَ فَقَدْ وَجَبَ الْبَيْعُ بَيْنِي وَبَيْنَكَ . وَالْمُلاَمَسَةُ أَنْ يَقُولَ إِذَا لَمَسْتَ الشَّىْءَ فَقَدْ وَجَبَ الْبَيْعُ وَإِنْ كَانَ لاَ يَرَى مِنْهُ شَيْئًا مِثْلَ مَا يَكُونُ فِي الْجِرَابِ أَوْ غَيْرِ ذَلِكَ وَإِنَّمَا كَانَ هَذَا مِنْ بُيُوعِ أَهْلِ الْجَاهِلِيَّةِ فَنَهَى عَنْ ذَلِكَ .
Бизга Абу Курайб ва Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Вакииъ Суфёндан, у Абуз-Зиноддан, у Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мунобаза ва муломаса савдосидан қайтардилар. (Термизий) деди: бу бобда Абу Саид ва Ибн Умардан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Абу Ҳурайра ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Бу ҳадиснинг маъноси шуки, (киши): «Мен сенга нарсани улоқтирсам, мен билан сенинг орангда савдо вожиб бўлди,» дейди. Муломаса эса, (киши): «Сен нарсага тегсанг, савдо вожиб бўлди,» дейишидир, гарчи у (харидор) ундан ҳеч нарсани кўрмаса ҳам — масалан, халтада ёки шунга ўхшаш (ёпиқ) нарсада бўлса. Бу жоҳилият аҳлининг савдоларидан бўлиб, шу сабабдан ундан қайтарилди.