حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ أَنَّ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ خَاصَمَ الزُّبَيْرَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ الَّتِي يَسْقُونَ بِهَا النَّخْلَ فَقَالَ الأَنْصَارِيُّ سَرِّحِ الْمَاءَ يَمُرُّ . فَأَبَى عَلَيْهِ فَاخْتَصَمُوا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلزُّبَيْرِ " اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلِ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ " . فَغَضِبَ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " يَا زُبَيْرُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسِ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ " . فَقَالَ الزُّبَيْرُ وَاللَّهِ إِنِّي لأَحْسِبُ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِي ذَلِكَ : (فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَرَوَى شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنِ الزُّبَيْرِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ . وَرَوَاهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ عَنِ اللَّيْثِ وَيُونُسَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ نَحْوَ الْحَدِيثِ الأَوَّلِ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга ал-Лайс ривоят қилди, Ибн Шиҳобдан, у Урвадан — у (Урва) унга ривоят қилдики, Абдуллаҳ ибн Зубайр унга ривоят қилди — Ансорлардан бир киши Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурида Зубайр билан, хурмоларни суғорадиган Ҳарра ариқлари (суви) ҳақида даъволашди. Ансорий: «Сувни қўйиб юбор, ўтсин,» деди. (Зубайр) эса бунга рози бўлмади. Шунда улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурида даъволашдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Зубайрга: «Эй Зубайр, (аввал) ўзинг суғор, сўнгра сувни қўшнингга қўйиб юбор,» дедилар. Ансорий ғазабланиб: «Эй Расулаллаҳ! У сизнинг аммангизнинг ўғли бўлгани учунми?» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг чеҳралари ўзгарди, сўнгра: «Эй Зубайр, суғор, сўнгра сувни (ер) деворларига (тўсиқларига) етгунча тут (тўсиб тур),» дедилар. Зубайр: «Аллаҳга қасамки, мен бу оят шу (воқеа) ҳақида нозил бўлган деб ўйлайман,» деди: «Йўқ, Роббингга қасамки, улар ўз ораларидаги низоларда сени ҳакам қилмагунча имон келтирмайдилар,» (Нисо сураси, 65). Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Шуайб ибн Абу Ҳамза буни Зуҳрийдан, у Урва ибн Зубайрдан, у Зубайрдан ривоят қилиб, унда Абдуллаҳ ибн Зубайрдан (деб) зикр қилмаган. Абдуллаҳ ибн Ваҳб эса буни ал-Лайс ва Юнусдан, улар Зуҳрийдан, у Урвадан, у Абдуллаҳ ибн Зубайрдан, биринчи ҳадисга ўхшаш ривоят қилган.