حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، وَسَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ الْمَعْنَى الْوَاحِدُ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، يُحَدِّثَانِ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّ أَبَاهُ، نَحَلَ ابْنًا لَهُ غُلاَمًا فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُشْهِدُهُ فَقَالَ " أَكُلَّ وَلَدِكَ نَحَلْتَهُ مِثْلَ مَا نَحَلْتَ هَذَا " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَارْدُدْهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ يَسْتَحِبُّونَ التَّسْوِيَةَ بَيْنَ الْوَلَدِ حَتَّى قَالَ بَعْضُهُمْ يُسَوِّي بَيْنَ وَلَدِهِ حَتَّى فِي الْقُبْلَةِ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ يُسَوِّي بَيْنَ وَلَدِهِ فِي النُّحْلِ وَالْعَطِيَّةِ الذَّكَرُ وَالأُنْثَى سَوَاءٌ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ . وَقَالَ بَعْضُهُمُ التَّسْوِيَةُ بَيْنَ الْوَلَدِ أَنْ يُعْطَى الذَّكَرُ مِثْلَ حَظِّ الأُنْثَيَيْنِ مِثْلَ قِسْمَةِ الْمِيرَاثِ . وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ .
Бизга Наср ибн Алий ва Саид ибн Абдурраҳмон ал-Махзумий — маъно бир хил — ривоят қилдилар, иккаласи деди: бизга Суфён ривоят қилди, у Зуҳрийдан, у Ҳумайд ибн Абдурраҳмондан ва Муҳаммад ибн ан-Нуъмон ибн Баширдан, иккаласи ан-Нуъмон ибн Баширдан ривоят қилиб (айтдики): отаси ўғилларидан бирига бир қул (совға) берди-да, шоҳид бўлишларини сўраб Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келди. Шунда У: «Ҳамма болаларингга шунга (совға қилганинг) каби совға қилдингми?» дедилар. У: «Йўқ,» деди. У: «Ундай бўлса, уни қайтариб ол,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир, у ан-Нуъмон ибн Баширдан бир неча йўл билан ривоят қилинган. Баъзи илм аҳли шунга амал қилади: улар болалар ўртасида тенгликни мустаҳаб дейдилар, ҳатто баъзилари: болалари ўртасида ҳатто ўпишда ҳам тенглик қилсин, деди. Баъзилари эса: совға ва атода болалар ўртасида тенглик қилсин — ўғил ва қиз тенг, деди. Бу Суфён ас-Саврийнинг сўзидир. Баъзилари эса: болалар ўртасидаги тенглик шуки, ўғилга икки қизнинг улуши каби берилсин, мерос тақсимоти каби, деди. Бу Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир.