حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَمُرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ قَتَلَ عَبْدَهُ قَتَلْنَاهُ وَمَنْ جَدَعَ عَبْدَهُ جَدَعْنَاهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنَ التَّابِعِينَ مِنْهُمْ إِبْرَاهِيمُ النَّخَعِيُّ إِلَى هَذَا وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْهُمُ الْحَسَنُ الْبَصْرِيُّ وَعَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ لَيْسَ بَيْنَ الْحُرِّ وَالْعَبْدِ قِصَاصٌ فِي النَّفْسِ وَلاَ فِيمَا دُونَ النَّفْسِ . وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ إِذَا قَتَلَ عَبْدَهُ لاَ يُقْتَلُ بِهِ وَإِذَا قَتَلَ عَبْدَ غَيْرِهِ قُتِلَ بِهِ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Абу Авона ривоят қилди, Қатодадан, у ал-Ҳасандан, у Самура (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Кимки ўз қулини ўлдирса, биз уни ўлдирамиз ва кимки ўз қулини мажруҳ қилса (аъзосини кесса), биз уни мажруҳ қиламиз,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳасан ғариб ҳадисдир. Тобеинлардан баъзи илм аҳли, жумладан Иброҳим ан-Нахаий шунга (амал қилишга) борган. Илм аҳлидан баъзилари, жумладан ал-Ҳасан ал-Басрий ва Ато ибн Абу Рабоҳ: «Ҳур (озод киши) билан қул ўртасида жон (ўлдириш)да ҳам, жондан паст (аъзолар)да ҳам қасос йўқ,» деди. Бу Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Баъзилари эса: «У ўз қулини ўлдирса, унинг эвазига ўлдирилмайди, аммо ўзганинг қулини ўлдирса, унинг эвазига ўлдирилади,» деди. Бу Суфён ас-Саврий ва Куфа аҳлининг сўзидир.