حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ أَوَّلَ مَا يُحْكَمُ بَيْنَ الْعِبَادِ فِي الدِّمَاءِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَهَكَذَا رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ عَنِ الأَعْمَشِ مَرْفُوعًا وَرَوَى بَعْضُهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ وَلَمْ يَرْفَعُوهُ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Ваҳб ибн Жарир ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, ал-Аъмашдан, у Абу Воилдан, у Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, бандалар орасида биринчи бўлиб ҳукм қилинадиган нарса қонлар (тўкилиши) ҳақидадир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Абдуллаҳнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Шу тарзда ал-Аъмашдан кўп (рови) марфуъ ҳолда ривоят қилди, баъзилари эса ал-Аъмашдан ривоят қилиб, уни марфуъ қилмадилар (Пайғамбарга етказмадилар).
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ أَوَّلَ مَا يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ فِي الدِّمَاءِ " .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, у деди: бизга Вакииъ ривоят қилди, ал-Аъмашдан, у Абу Воилдан, у Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, бандалар орасида биринчи бўлиб ҳукм чиқариладиган нарса қонлар (тўкилиши) ҳақидадир,» дедилар.
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، عَنْ يَزِيدَ الرَّقَاشِيِّ، حَدَّثَنَا أَبُو الْحَكَمِ الْبَجَلِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، وَأَبَا، هُرَيْرَةَ يَذْكُرَانِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ أَنَّ أَهْلَ السَّمَاءِ وَأَهْلَ الأَرْضِ اشْتَرَكُوا فِي دَمِ مُؤْمِنٍ لأَكَبَّهُمُ اللَّهُ فِي النَّارِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ . وَأَبُو الْحَكَمِ الْبَجَلِيُّ هُوَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي نُعْمٍ الْكُوفِيُّ
Бизга Ҳусайн ибн Ҳурайс ривоят қилди, у деди: бизга Фазл ибн Мусо ривоят қилди, Ҳусайн ибн Воқиддан, у Язид ар-Рақошийдан (ривоят қилди); бизга Абул-Ҳакам ал-Бажалий ривоят қилди, у деди: Мен Абу Саид ал-Худрий ва Абу Ҳурайранинг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан зикр қилиб айтишларини эшитдим: у зот: «Агар осмон аҳли ва ер аҳли бир мўминнинг қонини (тўкишда) шерик бўлсалар, албатта, Аллаҳ уларни (ҳаммасини) дўзахга отиб юборган бўларди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир. Абул-Ҳакам ал-Бажалий — у Абдураҳмон ибн Абу Нуъм ал-Куфийдир.