باب مَا جَاءَ فِي دَرْءِ الْحُدُودِ .
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الأَسْوَدِ أَبُو عَمْرٍو الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَبِيعَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زِيَادٍ الدِّمَشْقِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ادْرَءُوا الْحُدُودَ عَنِ الْمُسْلِمِينَ مَا اسْتَطَعْتُمْ فَإِنْ كَانَ لَهُ مَخْرَجٌ فَخَلُّوا سَبِيلَهُ فَإِنَّ الإِمَامَ أَنْ يُخْطِئَ فِي الْعَفْوِ خَيْرٌ مِنْ أَنْ يُخْطِئَ فِي الْعُقُوبَةِ "
Бизга Абдураҳмон ибн ал-Асвад Абу Амр ал-Басрий ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Рабиа ривоят қилди, у деди: бизга Язид ибн Зиёд ад-Димашқий ривоят қилди, аз-Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Иложи борича мусулмонлардан ҳадларни (жазоларни) даф қилингиз. Агар унинг (қутулишига) чиқиш йўли бўлса, уни қўйиб юборингиз. Чунки имомнинг афв этишда хато қилиши, жазолашда хато қилишидан яхшироқдир,» дедилар.
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ زِيَادٍ، نَحْوَ حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ رَبِيعَةَ وَلَمْ يَرْفَعْهُ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ لاَ نَعْرِفُهُ مَرْفُوعًا إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ زِيَادٍ الدِّمَشْقِيِّ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَرَوَاهُ وَكِيعٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ زِيَادٍ نَحْوَهُ وَلَمْ يَرْفَعْهُ وَرِوَايَةُ وَكِيعٍ أَصَحُّ . وَقَدْ رُوِيَ نَحْوُ هَذَا عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُمْ قَالُوا مِثْلَ ذَلِكَ . وَيَزِيدُ بْنُ زِيَادٍ الدِّمَشْقِيُّ ضَعِيفٌ فِي الْحَدِيثِ وَيَزِيدُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ الْكُوفِيُّ أَثْبَتُ مِنْ هَذَا وَأَقْدَمُ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Вакииъ ривоят қилди, Язид ибн Зиёддан, Муҳаммад ибн Рабианинг ҳадисига ўхшаш, аммо у уни (Набийга) кўтармади. (Абу Исо) деди: бу бобда Абу Ҳурайра ва Абдуллаҳ ибн Амрдан ҳам (ривоятлар бор). Абу Исо (Термизий) деди: Оишанинг ҳадисини биз марфуъ (Набийга кўтарилган) ҳолда фақат Муҳаммад ибн Рабианинг ҳадисидан биламиз — у Язид ибн Зиёд ад-Димашқийдан, у аз-Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилган). Вакииъ эса уни Язид ибн Зиёддан шунга ўхшаш ривоят қилган, аммо уни (Набийга) кўтармаган, ва Вакииънинг ривояти саҳиҳроқдир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан бир нечтасидан шунга ўхшаш, уларнинг шундай деганлари ривоят қилинган. Язид ибн Зиёд ад-Димашқий ҳадисда заифдир, Язид ибн Абу Зиёд ал-Куфий эса бундан кўра ишончлироқ ва қадимроқдир.