حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ الْمِصْرِيِّ، عَنْ شُيَيْمِ بْنِ بَيْتَانَ، عَنْ جُنَادَةَ بْنِ أَبِي أُمَيَّةَ، عَنْ بُسْرِ بْنِ أَرْطَاةَ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تُقْطَعُ الأَيْدِي فِي الْغَزْوِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ . وَقَدْ رَوَى غَيْرُ ابْنِ لَهِيعَةَ بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَ هَذَا . وَيُقَالُ بُسْرُ بْنُ أَبِي أَرْطَاةَ أَيْضًا . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْهُمُ الأَوْزَاعِيُّ لاَ يَرَوْنَ أَنْ يُقَامَ الْحَدُّ فِي الْغَزْوِ بِحَضْرَةِ الْعَدُوِّ مَخَافَةَ أَنْ يَلْحَقَ مَنْ يُقَامُ عَلَيْهِ الْحَدُّ بِالْعَدُوِّ فَإِذَا خَرَجَ الإِمَامُ مِنْ أَرْضِ الْحَرْبِ وَرَجَعَ إِلَى دَارِ الإِسْلاَمِ أَقَامَ الْحَدَّ عَلَى مَنْ أَصَابَهُ . كَذَلِكَ قَالَ الأَوْزَاعِيُّ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Ибн Лаҳиа, Айёш ибн Аббос ал-Мисрийдан, у Шуяйм ибн Байтондан, у Жунода ибн Абу Умайядан, у Буср ибн Артоадан (ривоят қилдики), у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитдим: «Ғазот (жанг)да қўллар кесилмайди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Бу ҳадис ғарибдир. Ибн Лаҳиадан бошқа (рови)лар ҳам шу иснод билан шунга ўхшаш ривоят қилишган. «Буср ибн Абу Артоа» ҳам дейилади. Баъзи илм аҳли шунга амал қилади — улар орасида ал-Авзоий — улар душман ҳузурида ғазотда ҳад жорий қилинишини жоиз кўрмайдилар, ҳад жорий қилинадиган кишининг душманга қўшилиб кетишидан қўрқиб. Имом (раҳбар) жанг еридан чиқиб, Ислом диёрига қайтганида, гуноҳ қилган кишига ҳад жорий қилади. Ал-Авзоий шундай деган.