حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو السَّوَّاقُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ وَجَدْتُمُوهُ وَقَعَ عَلَى بَهِيمَةٍ فَاقْتُلُوهُ وَاقْتُلُوا الْبَهِيمَةَ " . فَقِيلَ لاِبْنِ عَبَّاسٍ مَا شَأْنُ الْبَهِيمَةِ قَالَ مَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ذَلِكَ شَيْئًا وَلَكِنْ أُرَى رَسُولَ اللَّهِ كَرِهَ أَنْ يُؤْكَلَ مِنْ لَحْمِهَا أَوْ يُنْتَفَعَ بِهَا وَقَدْ عُمِلَ بِهَا ذَلِكَ الْعَمَلُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Муҳаммад ибн Амр ас-Саввоқ ривоят қилди, у деди: бизга Абдулазиз ибн Муҳаммад ривоят қилди, Амр ибн Абу Амрдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилди). У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Кимни ҳайвонга яқинлик қилаётган ҳолда топсангиз, уни ҳам, ҳайвонни ҳам ўлдиринглар,» дедилар. Ибн Аббосга: «Ҳайвоннинг нима айби бор?» дейилди. У: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бу ҳақда бирон нарса эшитмадим, лекин мен шундай деб ўйлайманки, Расулуллаҳ унинг гўшти ейилишини ёки ундан фойдаланилишини ёқтирмадилар, чунки у билан ўша (қабиҳ) иш қилинган эди,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: Бу ҳадисни биз фақат Амр ибн Абу Амрнинг Икримадан, унинг Ибн Аббосдан, унинг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (қилган) ҳадиси орқалигина биламиз.