Илонларни ўлдириш

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ اقْتُلُوا الْحَيَّاتِ وَاقْتُلُوا ذَا الطُّفْيَتَيْنِ وَالأَبْتَرَ فَإِنَّهُمَا يَلْتَمِسَانِ الْبَصَرَ وَيُسْقِطَانِ الْحَبَلَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَعَائِشَةَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَقَدْ رُوِيَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِي لُبَابَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى بَعْدَ ذَلِكَ عَنْ قَتْلِ حَيَّاتِ الْبُيُوتِ وَهِيَ الْعَوَامِرُ وَيُرْوَى عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ أَيْضًا ‏.‏ وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ إِنَّمَا يُكْرَهُ مِنْ قَتْلِ الْحَيَّاتِ قَتْلُ الْحَيَّةِ الَّتِي تَكُونُ دَقِيقَةً كَأَنَّهَا فِضَّةٌ وَلاَ تَلْتَوِي فِي مِشْيَتِهَا ‏.‏

Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, у Ибн Шиҳобдан, у Солим ибн Абдуллаҳдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Илонларни ўлдиринглар, (орқасида) икки оқ чизиқ бўлган илонни ва думи калта илонни ўлдиринглар, чунки улар кўзни кўр қилади ва ҳомилани туширади,» дедилар. (Термизий) деди: бу бобда Ибн Масъуд, Оиша, Абу Ҳурайра ва Саҳл ибн Саъддан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Ибн Умардан, у Абу Лубобадан (ривоят қилинганки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундан кейин уй илонларини — улар авомир (уйларда яшовчилар) — ўлдиришдан қайтарган. Ибн Умардан, у Зайд ибн ал-Хаттобдан ҳам ривоят қилинади. Абдуллаҳ ибн ал-Муборак деди: «Илонларни ўлдиришдан фақат ингичка, гўё кумушдай (оппоқ) бўлган ва юришида бурилмайдиган илонни ўлдириш макруҳ саналади.»

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي لَيْلَى، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ قَالَ أَبُو لَيْلَى قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِذَا ظَهَرَتِ الْحَيَّةُ فِي الْمَسْكَنِ فَقُولُوا لَهَا إِنَّا نَسْأَلُكِ بِعَهْدِ نُوحٍ وَبِعَهْدِ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ أَنْ لاَ تُؤْذِينَا فَإِنْ عَادَتْ فَاقْتُلُوهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى ‏.‏

Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Абу Зоида ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Абу Лайло ривоят қилди, у Собит ал-Бунонийдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайлодан (ривоят қилдики), у деди: Абу Лайло деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уй-жойда илон пайдо бўлса, унга: «Биз сендан Нуҳнинг аҳди ва Сулаймон ибн Довуднинг аҳди билан бизга озор бермаслигингни сўраймиз,» деб айтинг. Агар у қайтиб келса, уни ўлдиринглар,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир, уни Собит ал-Бунонийнинг ҳадисидан фақат шу йўл билан — Ибн Абу Лайлонинг ҳадисидан биламиз.