حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، قَالاَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَذَّنَ فِي أُذُنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ حِينَ وَلَدَتْهُ فَاطِمَةُ بِالصَّلاَةِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي الْعَقِيقَةِ عَلَى مَا رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنِ الْغُلاَمِ شَاتَانِ مُكَافِئَتَانِ وَعَنِ الْجَارِيَةِ شَاةٌ . - وَرُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَيْضًا أَنَّهُ عَقَّ عَنِ الْحَسَنِ بِشَاةٍ وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا الْحَدِيثِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ва Абдурраҳмон ибн Маҳдий ривоят қилиб, дедилар: бизга Суфён хабар берди, у Осим ибн Убайдуллаҳдан, у Убайдуллаҳ ибн Абу Рофиъдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни, Фотима ал-Ҳасан ибн Алини туққанида, унинг қулоғига намоз азонини айтаётганларини кўрдим. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Илм аҳли ҳузурида ақиқа ҳақида Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бир неча йўл билан ривоят қилинганига амал қилинади: ўғил бола учун бир-бирига тенг икки қўй, қиз бола учун эса бир қўй. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан, у зот ал-Ҳасан учун бир қўй билан ақиқа қилганлари ҳам ривоят қилинган ва илм аҳлининг баъзилари шу ҳадисга (амал қилишга) бордилар.