حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو، عَنِ الْمُطَّلِبِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ شَهِدْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الأَضْحَى بِالْمُصَلَّى فَلَمَّا قَضَى خُطْبَتَهُ نَزَلَ عَنْ مِنْبَرِهِ فَأُتِيَ بِكَبْشٍ فَذَبَحَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ وَقَالَ " بِسْمِ اللَّهِ وَاللَّهُ أَكْبَرُ هَذَا عَنِّي وَعَمَّنْ لَمْ يُضَحِّ مِنْ أُمَّتِي " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ أَنْ يَقُولَ الرَّجُلُ إِذَا ذَبَحَ بِسْمِ اللَّهِ وَاللَّهُ أَكْبَرُ وَهُوَ قَوْلُ ابْنِ الْمُبَارَكِ . وَالْمُطَّلِبُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْطَبٍ يُقَالُ إِنَّهُ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ جَابِرٍ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Яъқуб ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, у Амр ибн Абу Амрдан, у ал-Мутталибдан, у Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у деди: мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намозгоҳда Қурбон (байрами)да ҳозир бўлдим. У зот хутбаларини тугатгач, минбарларидан тушдилар ва у зотга бир қўчқор келтирилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни ўз қўллари билан сўйдилар ва: «Бисмиллаҳ, валлаҳу акбар. Бу мендан ва умматимдан қурбонлик қилмаганлардан,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис шу йўл билан (келиши жиҳатидан) ғарибдир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан бўлган ва бошқа илм аҳли ҳузурида шунга амал қилинади: киши (қурбонлик) сўйганда «Бисмиллаҳ, валлаҳу акбар» дейди ва бу Ибн ал-Муборакнинг сўзидир. Ал-Мутталиб ибн Абдуллаҳ ибн Ҳантаб ҳақида у Жобирдан эшитмаган, дейилади.