حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ مَكْحُولٍ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصُّبْحَ فَثَقُلَتْ عَلَيْهِ الْقِرَاءَةُ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " إِنِّي أَرَاكُمْ تَقْرَءُونَ وَرَاءَ إِمَامِكُمْ " . قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِي وَاللَّهِ . قَالَ " فَلاَ تَفْعَلُوا إِلاَّ بِأُمِّ الْقُرْآنِ فَإِنَّهُ لاَ صَلاَةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بِهَا " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَعَائِشَةَ وَأَنَسٍ وَأَبِي قَتَادَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُبَادَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَرَوَى هَذَا الْحَدِيثَ الزُّهْرِيُّ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ صَلاَةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ " . قَالَ وَهَذَا أَصَحُّ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ فِي الْقِرَاءَةِ خَلْفَ الإِمَامِ عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالتَّابِعِينَ وَهُوَ قَوْلُ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ يَرَوْنَ الْقِرَاءَةَ خَلْفَ الإِمَامِ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Абда ибн Сулаймон ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Исъҳоқдан, у Макҳулдан, у Маҳмуд ибн ар-Рабиидан, у Убода ибнус-Сомитдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Субҳ (намозини) ўқидилар ва қироат уларга оғир келди. (Намоздан) бўшаганларида: «Мен сизларни имомингиз ортидан (Қуръан) ўқиётганингизни кўрмоқдаман,» дедилар. У деди: биз: «Ҳа, эй Расулуллаҳ, Аллаҳга қасамки,» дедик. У: «Ундай қилмангиз, фақат Уммул-Қуръан (Фотиҳадан) бўлак (ўқимангиз), чунки уни ўқимаганнинг намози йўқдир,» дедилар. (Абу Исо) деди: бу бобда Абу Ҳурайра, Оиша, Анас, Абу Қатода ва Абдуллаҳ ибн Амрдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Убода ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Бу ҳадисни аз-Зуҳрий Маҳмуд ибн ар-Рабиидан, у Убода ибнус-Сомитдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилиб: «Фотиҳатул-китобни ўқимаганнинг намози йўқдир,» деган. (Абу Исо) деди: бу (ривоят) кўпроқ тўғридир. Имом ортидан қироат (қилиш) масаласида Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобалари ва тобеинлардан бўлган илм аҳлининг кўпчилиги олдида амал шу ҳадисга (асосланган). Бу Молик ибн Анас, Ибнул-Муборак, Шофеий, Аҳмад ва Исъҳоқнинг сўзидир, улар имом ортидан қироат (қилишни) (маъқул) кўрадилар.