حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا عَوْفٌ، قَالَ أَحْمَدُ وَحَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ، هُوَ الْمُهَلَّبِيُّ وَإِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ جَمِيعًا عَنْ عَوْفٍ، عَنْ سَيَّارِ بْنِ سَلاَمَةَ، هُوَ أَبُو الْمِنْهَالِ الرِّيَاحِيُّ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَكْرَهُ النَّوْمَ قَبْلَ الْعِشَاءِ وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَأَنَسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي بَرْزَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ كَرِهَ أَكْثَرُ أَهْلِ الْعِلْمِ النَّوْمَ قَبْلَ صَلاَةِ الْعِشَاءِ وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا وَرَخَّصَ فِي ذَلِكَ بَعْضُهُمْ . وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَكْثَرُ الأَحَادِيثِ عَلَى الْكَرَاهِيَةِ . وَرَخَّصَ بَعْضُهُمْ فِي النَّوْمِ قَبْلَ صَلاَةِ الْعِشَاءِ فِي رَمَضَانَ . وَسَيَّارُ بْنُ سَلاَمَةَ هُوَ أَبُو الْمِنْهَالِ الرِّيَاحِيُّ .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, бизга Ҳушайм ривоят қилди, бизга Авф хабар берди. Аҳмад деди: ва бизга Аббод ибн Аббод (у ал-Муҳаллабийдир) ҳамда Исмоил ибн Улайя — иккаласи бирга — Авфдан, у Сайёр ибн Саламадан (у Абул-Минҳол ар-Риёҳийдир), у Абу Барзадан (ривоят қилди), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Хуфтондан олдин ухлашни ва ундан кейин (суҳбат қуриб) гаплашишни ёқтирмас эдилар. (Абу Исо) деди: Бу бобда Оиша, Абдуллаҳ ибн Масъуд ва Анасдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Абу Барзанинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Кўпчилик илм аҳли Хуфтон намозидан олдин ухлашни ва ундан кейин гаплашишни ёқтирмаганлар, баъзилари эса бунда рухсат берганлар. Абдуллаҳ ибнул-Муборак деди: ҳадисларнинг кўпчилиги ёқтирмаслик (кароҳат) томонидадир. Баъзилари Рамазонда Хуфтон намозидан олдин ухлашга рухсат берганлар. Сайёр ибн Салама — у Абул-Минҳол ар-Риёҳийдир.