حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ الضُّبَعِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُخَالِطُنَا حَتَّى إِنْ كَانَ يَقُولُ لأَخٍ لِي صَغِيرٍ " يَا أَبَا عُمَيْرٍ مَا فَعَلَ النُّغَيْرُ " . قَالَ وَنُضِحَ بِسَاطٌ لَنَا فَصَلَّى عَلَيْهِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَنْ بَعْدَهُمْ لَمْ يَرَوْا بِالصَّلاَةِ عَلَى الْبِسَاطِ وَالطُّنْفُسَةِ بَأْسًا . وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ . وَاسْمُ أَبِي التَّيَّاحِ يَزِيدُ بْنُ حُمَيْدٍ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Вакииъ ривоят қилди, Шуъбадан, у Абут-Тайёҳ ад-Дубаъийдан (ривоят қилдики), у деди: мен Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) биз билан шу қадар аралашар эдиларки, ҳатто менинг кичкина укамга: «Эй Абу Умайр! Нуғайр (деб аталган қуш) нима қилди?» дердилар. (Анас) деди: бизнинг бир гиламимизга (сув) сепилиб, улар унинг устида намоз ўқиганлар. (Термизий) деди: бу бобда Ибн Аббосдан (ҳам ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Анас ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саҳобаларидан ва улардан кейингилардан кўпчилик илм аҳлининг олдида амал шу бўйичадир: улар гилам ва тўшак устида намоз ўқишни қизиқ эмас деб билдилар. Аҳмад ва Ишоқ ҳам шуни айтадилар. Абут-Тайёҳнинг исми Язид ибн Ҳумайддир.