Пешиндан олдин тўрт ракат

Namoz kitobi · 1 ҳадис

باب مَا جَاءَ فِي الأَرْبَعِ قَبْلَ الظُّهْرِ

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ ضَمْرَةَ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي قَبْلَ الظُّهْرِ أَرْبَعًا وَبَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَأُمِّ حَبِيبَةَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَلِيٍّ حَدِيثٌ حَسَنٌ ‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ الْعَطَّارُ قَالَ عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سُفْيَانَ قَالَ كُنَّا نَعْرِفُ فَضْلَ حَدِيثِ عَاصِمِ بْنِ ضَمْرَةَ عَلَى حَدِيثِ الْحَارِثِ ‏.‏ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَنْ بَعْدَهُمْ يَخْتَارُونَ أَنْ يُصَلِّيَ الرَّجُلُ قَبْلَ الظُّهْرِ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ ‏.‏ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَإِسْحَاقَ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ ‏.‏ وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ صَلاَةُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ مَثْنَى مَثْنَى يَرَوْنَ الْفَصْلَ بَيْنَ كُلِّ رَكْعَتَيْنِ ‏.‏ وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Абу Омир ал-Ақадий ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Абу Ишоқдан, у Осим ибн Замрадан, у Алидан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) пешиндан олдин тўрт (ракаат), ундан кейин икки ракаат ўқир эдилар. (Абу Исо) деди: бу бобда Оиша ва Умму Ҳабибадан (ҳам ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Алининг ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Абу Бакр ал-Аттор деди: Али ибн Абдуллаҳ, Яҳё ибн Саиддан, у Суфёндан (ривоят қилиб) деди: Биз Осим ибн Замранинг ҳадисининг ал-Ҳориснинг ҳадисидан устунлигини билар эдик. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан кўпчилик илм аҳли ва улардан кейингилар олдида амал шу бўйичадир: улар киши пешиндан олдин тўрт ракаат ўқишини ихтиёр қиладилар. Бу Суфён ас-Саврий, Ибн ал-Муборак, Ишоқ ва Куфа аҳлининг сўзидир. Баъзи илм аҳли эса: кечаси ва кундузи намози икки-икки ракаатдан (ўқилади) деб, ҳар икки ракаат орасида (салом билан) ажратишни маъқул кўрганлар. Шофиъий ва Аҳмад ҳам шуни айтадилар.