حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، وَيَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زِيَادِ بْنِ أَنْعُمٍ الإِفْرِيقِيِّ، عَنْ زِيَادِ بْنِ نُعَيْمٍ الْحَضْرَمِيِّ، عَنْ زِيَادِ بْنِ الْحَارِثِ الصُّدَائِيِّ، قَالَ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أُؤَذِّنَ فِي صَلاَةِ الْفَجْرِ فَأَذَّنْتُ فَأَرَادَ بِلاَلٌ أَنْ يُقِيمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ أَخَا صُدَاءٍ قَدْ أَذَّنَ وَمَنْ أَذَّنَ فَهُوَ يُقِيمُ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ زِيَادٍ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ الإِفْرِيقِيِّ وَالإِفْرِيقِيُّ هُوَ ضَعِيفٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ ضَعَّفَهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ وَغَيْرُهُ قَالَ أَحْمَدُ لاَ أَكْتُبُ حَدِيثَ الإِفْرِيقِيِّ . قَالَ وَرَأَيْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَاعِيلَ يُقَوِّي أَمْرَهُ وَيَقُولُ هُوَ مُقَارِبُ الْحَدِيثِ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ مَنْ أَذَّنَ فَهُوَ يُقِيمُ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Абда ва Яъло ибн Убайд ривоят қилдилар, улар Абдураҳмон ибн Зиёд ибн Анъум ал-Ифриқийдан, у Зиёд ибн Нуайм ал-Ҳазрамийдан, у Зиёд ибн ал-Ҳорис ас-Судоийдан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга бомдод намозида азон айтишни буюрдилар, мен азон айтдим. Сўнг Билол иқомат айтмоқчи бўлди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, Судоў биродари азон айтди, ким азон айтса, ўша иқомат ҳам айтади,» дедилар.» У (Абу Исо) деди: бу бобда Ибн Умардан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Зиёднинг ҳадисини биз фақат ал-Ифриқийнинг ҳадиси орқалигина биламиз, ал-Ифриқий эса ҳадис аҳли наздида заифдир; уни Яҳё ибн Саид ал-Қаттон ва бошқалар заиф санаган. Аҳмад: «Мен ал-Ифриқийнинг ҳадисини ёзмайман,» деган. У (Абу Исо) деди: мен Муҳаммад ибн Исмоилнинг унинг ишини қувватлаб, «У муқориб ул-ҳадисдир (ҳадиси маъқул)» деганини кўрдим. Илм аҳлининг кўпчилиги наздида амал шунга кўрадирки, ким азон айтса, ўша иқомат ҳам айтади.