حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو زُبَيْدٍ، - وَهُوَ عَبْثَرُ بْنُ الْقَاسِمِ عَنْ أَشْعَثَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِ، قَالَ إِنَّ مِنْ آخِرِ مَا عَهِدَ إِلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنِ اتَّخِذْ مُؤَذِّنًا لاَ يَأْخُذُ عَلَى أَذَانِهِ أَجْرًا . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُثْمَانَ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ كَرِهُوا أَنْ يَأْخُذَ الْمُؤَذِّنُ عَلَى الأَذَانِ أَجْرًا وَاسْتَحَبُّوا لِلْمُؤَذِّنِ أَنْ يَحْتَسِبَ فِي أَذَانِهِ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Абу Зубайд — у Абсар ибнул-Қосимдир — ривоят қилди, у Ашъасдан, у ал-Ҳасандан, у Усмон ибн Абил-Осдан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга охирги тайинлаган ишларидан бири шу бўлдики, азонига ажр (ҳақ) олмайдиган муаззин тут.» Абу Исо (Термизий) деди: Усмоннинг ҳадиси ҳасандир. Илм аҳли наздида амал шунга кўрадир: улар муаззиннинг азонга ажр олишини макруҳ санаганлар ва муаззиннинг азонида (ажрини Аллаҳдан) умид қилишини мустаҳаб кўрганлар.