حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا يَعْلَى بْنُ عَطَاءٍ، حَدَّثَنَا جَابِرُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ الأَسْوَدِ الْعَامِرِيُّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ شَهِدْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَجَّتَهُ فَصَلَّيْتُ مَعَهُ صَلاَةَ الصُّبْحِ فِي مَسْجِدِ الْخَيْفِ . قَالَ فَلَمَّا قَضَى صَلاَتَهُ وَانْحَرَفَ إِذَا هُوَ بِرَجُلَيْنِ فِي أُخْرَى الْقَوْمِ لَمْ يُصَلِّيَا مَعَهُ فَقَالَ " عَلَىَّ بِهِمَا " . فَجِيءَ بِهِمَا تُرْعَدُ فَرَائِصُهُمَا فَقَالَ " مَا مَنَعَكُمَا أَنْ تُصَلِّيَا مَعَنَا " . فَقَالاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا قَدْ صَلَّيْنَا فِي رِحَالِنَا . قَالَ فَلاَ تَفْعَلاَ إِذَا صَلَّيْتُمَا فِي رِحَالِكُمَا ثُمَّ أَتَيْتُمَا مَسْجِدَ جَمَاعَةٍ فَصَلِّيَا مَعَهُمْ فَإِنَّهَا لَكُمَا نَافِلَةٌ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ مِحْجَنٍ الدِّيلِيِّ وَيَزِيدَ بْنِ عَامِرٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ يَزِيدَ بْنِ الأَسْوَدِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ قَالُوا إِذَا صَلَّى الرَّجُلُ وَحْدَهُ ثُمَّ أَدْرَكَ الْجَمَاعَةَ فَإِنَّهُ يُعِيدُ الصَّلَوَاتِ كُلَّهَا فِي الْجَمَاعَةِ وَإِذَا صَلَّى الرَّجُلُ الْمَغْرِبَ وَحْدَهُ ثُمَّ أَدْرَكَ الْجَمَاعَةَ قَالُوا فَإِنَّهُ يُصَلِّيهَا مَعَهُمْ وَيَشْفَعُ بِرَكْعَةٍ . وَالَّتِي صَلَّى وَحْدَهُ هِيَ الْمَكْتُوبَةُ عِنْدَهُمْ .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, у деди: бизга Ҳушайм ривоят қилди, у деди: бизга Яъло ибн Ато хабар берди, у деди: бизга Жобир ибн Язид ибн ал-Асвад ал-Омирий ривоят қилди, у отасидан (ривоят қилиб): «Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга ҳажда ҳозир бўлдим ва у билан бирга Хайф масжидида бомдод намозини ўқидим,» деди. У деди: «У намозини адо этиб, (қибладан) бурилганида, қараса, қавмнинг ортида икки киши (турибди), улар у билан бирга намоз ўқимаган эдилар. У: «Уларни менинг олдимга (келтиринг),» деди. Сўнг улар баданлари титраган ҳолда келтирилди. У: «Сизларни биз билан бирга намоз ўқишдан нима тўсди?» деди. Улар: «Эй Аллаҳнинг Расули, биз манзилгоҳимизда намоз ўқиган эдик,» дедилар. У: «Бундай қилманглар; манзилгоҳларингизда намоз ўқиб, сўнг жамоат масжидига келсангиз, улар билан бирга намоз ўқинглар; албатта у сизлар учун нафл бўлади,» дедилар. (Абу Исо) деди: бу бобда Миҳжан ад-Дийлий ва Язид ибн Омирдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Язид ибн ал-Асваднинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Бу аҳли илмдан бир нечтасининг сўзидир; Суфён ас-Саврий, Шофеъий, Аҳмад ва Ишоқ шундай дейдилар. Улар дедилар: агар киши ёлғиз намоз ўқиб, сўнг жамоатга етишса, барча намозларни жамоатда қайтадан ўқийди. Агар киши шомни ёлғиз ўқиб, сўнг жамоатга етишса, улар дедилар: уни улар билан бирга ўқийди ва бир ракатни жуфтлайди. Ёлғиз ўқигани эса, уларнинг наздида, фарз (ҳисобланади).