حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ، قَالَ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ، قَالَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا كُنَّا ثَلاَثَةً أَنْ يَتَقَدَّمَنَا أَحَدُنَا . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَجَابِرٍ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ سَمُرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالُوا إِذَا كَانُوا ثَلاَثَةً قَامَ رَجُلاَنِ خَلْفَ الإِمَامِ . وَرُوِيَ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّهُ صَلَّى بِعَلْقَمَةَ وَالأَسْوَدِ فَأَقَامَ أَحَدَهُمَا عَنْ يَمِينِهِ وَالآخَرَ عَنْ يَسَارِهِ وَرَوَاهُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَقَدْ تَكَلَّمَ بَعْضُ النَّاسِ فِي إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُسْلِمٍ الْمَكِّيِّ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ .
Бизга Бундор — Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Абу Адий ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Муслим хабар берди, у ал-Ҳасандан, у Самура ибн Жундаб (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга, уч киши бўлсак, биримиз олдинга ўтишимизни буюрдилар. Абу Исо деди: бу бобда Ибн Масъуд, Жобир ва Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳум)дан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Самуранинг ҳадиси ҳасан ғариб ҳадисдир. Аҳли илмнинг амали шунга (биноандир); улар дедилар: агар уч киши бўлсалар, икки киши имомнинг ортида туради. Ибн Масъуддан ривоят қилинишича, у Алқама ва ал-Асвад билан намоз ўқиб, уларнинг бирини ўнг томонига, иккинчисини чап томонига турғазди ва буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди. Баъзи кишилар Исмоил ибн Муслим ал-Маккий ҳақида унинг ёдлаш (қуввати) жиҳатидан (танқидий) сўз айтганлар.