حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَلْقَمَةَ، وَالأَسْوَدِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُكَبِّرُ فِي كُلِّ خَفْضٍ وَرَفْعٍ وَقِيَامٍ وَقُعُودٍ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَنَسٍ وَابْنِ عُمَرَ وَأَبِي مَالِكٍ الأَشْعَرِيِّ وَأَبِي مُوسَى وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَوَائِلِ بْنِ حُجْرٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ وَعَلِيٌّ وَغَيْرُهُمْ وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِنَ التَّابِعِينَ وَعَلَيْهِ عَامَّةُ الْفُقَهَاءِ وَالْعُلَمَاءِ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Абул-Аҳвас ривоят қилди, Абу Ишоқдан, у Абдурраҳмон ибн ал-Асваддан, у Алқама ва ал-Асваддан, улар Абдуллаҳ ибн Масъуд (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдиларки), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳар пасайиш ва кўтарилишда, қиём ва ўтиришда такбир айтар эдилар; Абу Бакр ва Умар ҳам (шундай қилар эдилар).» (Термизий) деди: Бу бобда Абу Ҳурайра, Анас, Ибн Умар, Абу Молик ал-Ашъарий, Абу Мусо, Имрон ибн Ҳусайн, Воил ибн Ҳужр ва Ибн Аббосдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Абдуллаҳ ибн Масъуднинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашоблари олдида амал шунга биноандир, улардан Абу Бакр, Умар, Усмон, Алий ва бошқалар ҳамда улардан кейинги тобеинлар (шундай қилдилар); фуқаҳолар ва олимларнинг аксарияти ҳам шунга (амал қиладилар).