باب مَا جَاءَ فِي تَأْخِيرِ صَلاَةِ الْعَصْرِ
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَشَدَّ تَعْجِيلاً لِلظُّهْرِ مِنْكُمْ وَأَنْتُمْ أَشَدُّ تَعْجِيلاً لِلْعَصْرِ مِنْهُ .
Бизга Алий ибн Ҳужр ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Улайя ривоят қилди, Айюбдан, у Ибн Абу Мулайкадан, у Умму Салама (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Зуҳрни сизлардан кўра кўпроқ тезлатар эдилар, сизлар эса Асрни у кишидан кўра кўпроқ тезлатасизлар.»
قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ ابْنِ عُلَيَّةَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، نَحْوَهُ . وَوَجَدْتُ فِي كِتَابِي أَخْبَرَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، .
Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис Исмоил ибн Улайядан, у Ибн Журайждан, у Ибн Абу Мулайкадан, у Умму Салама (розияллаҳу анҳо)дан шунга ўхшаш (тарзда ҳам) ривоят қилинган. Мен китобимда (шуни) топдим: менга Алий ибн Ҳужр хабар берди, Исмоил ибн Иброҳимдан, у Ибн Журайждан.
وَحَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُعَاذٍ الْبَصْرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ . وَهَذَا أَصَحُّ .
Ва бизга Бишр ибн Муоз ал-Басрий ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Улайя, Ибн Журайждан, шу иснод билан шунга ўхшашини ривоят қилди. Ва бу (иснод) саҳиҳроқдир.