حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَقْرَمِ الْخُزَاعِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنْتُ مَعَ أَبِي بِالْقَاعِ مِنْ نَمِرَةَ فَمَرَّتْ رَكَبَةٌ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَائِمٌ يُصَلِّي . قَالَ فَكُنْتُ أَنْظُرُ إِلَى عُفْرَتَىْ إِبْطَيْهِ إِذَا سَجَدَ أَىْ بَيَاضِهِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَابْنِ بُحَيْنَةَ وَجَابِرٍ وَأَحْمَرَ بْنِ جَزْءٍ وَمَيْمُونَةَ وَأَبِي حُمَيْدٍ وَأَبِي مَسْعُودٍ وَأَبِي أُسَيْدٍ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ وَمُحَمَّدِ بْنِ مَسْلَمَةَ وَالْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ وَعَدِيِّ بْنِ عَمِيرَةَ وَعَائِشَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَأَحْمَرُ بْنُ جَزْءٍ هَذَا رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَهُ حَدِيثٌ وَاحِدٌ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَقْرَمَ حَدِيثٌ حَسَنٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ دَاوُدَ بْنِ قَيْسٍ وَلاَ نَعْرِفُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَقْرَمَ الْخُزَاعِيِّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم غَيْرَ هَذَا الْحَدِيثِ . وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَقْرَمَ الْخُزَاعِيُّ إِنَّمَا لَهُ هَذَا الْحَدِيثُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَرْقَمَ الزُّهْرِيُّ صَاحِبُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَهُوَ كَاتِبُ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, у деди: бизга Абу Холид ал-Аҳмар, Довуд ибн Қайсдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн ал-Ақрам ал-Хузоийдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Мен отам билан Намира яқинидаги текисликда эдим, шунда бир суворийлар гуруҳи ўтиб қолди, қарасам Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тик туриб намоз ўқиётган эдилар. У деди: Сажда қилганларида мен уларнинг икки қўлтиғининг оқарганлигига, яъни оқлигига қараб турардим. (Термизий) деди: Бу бобда ибн Аббос, ибн Буҳайна, Жобир, Аҳмар ибн Жазъ, Маймуна, Абу Ҳумайд, Абу Масъуд, Абу Усайд, Саҳл ибн Саъд, Муҳаммад ибн Маслама, ал-Баро ибн Озиб, Адий ибн Амийра ва Оишадан ҳам (ҳадис) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Бу Аҳмар ибн Жазъ Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан бўлиб, унинг битта ҳадиси бор. Абу Исо (Термизий) деди: Абдуллаҳ ибн Ақрамнинг ҳадиси ҳасандир, биз уни фақат Довуд ибн Қайснинг ҳадиси орқалигина биламиз ва Абдуллаҳ ибн Ақрам ал-Хузоийнинг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бу ҳадисдан бошқасини билмаймиз. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан бўлган кўпчилик илм аҳли ҳузурида амал шунга кўрадир. У деди: Абдуллаҳ ибн Ақрам ал-Хузоийнинг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан фақат шу ҳадиси бор. Абдуллаҳ ибн Арқам аз-Зуҳрий эса Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаси бўлиб, у Абу Бакр ас-Сиддиқнинг котиби эди.