حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَثِيرًا مَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَحْلِفُ بِهَذِهِ الْيَمِينِ " لاَ وَمُقَلِّبِ الْقُلُوبِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак ва Абдуллаҳ ибн Жаъфар хабар бердилар, Мусо ибн Уқбадан, у Солим ибн Абдуллаҳдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кўп ҳолларда мана шу қасам билан қасам ичардилар: «Йўқ, қалбларни ағдар-тўнтар қилувчи (Аллаҳ) ҳақи.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.