حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ الأَزْرَقُ، عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتَوَائِيِّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ ثَابِتِ بْنِ الضَّحَّاكِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ حَلَفَ بِمِلَّةٍ غَيْرِ الإِسْلاَمِ كَاذِبًا فَهُوَ كَمَا قَالَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدِ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي هَذَا إِذَا حَلَفَ الرَّجُلُ بِمِلَّةٍ سِوَى الإِسْلاَمِ فَقَالَ هُوَ يَهُودِيٌّ أَوْ نَصْرَانِيٌّ إِنْ فَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَفَعَلَ ذَلِكَ الشَّىْءَ فَقَالَ بَعْضُهُمْ قَدْ أَتَى عَظِيمًا وَلاَ كَفَّارَةَ عَلَيْهِ وَهُوَ قَوْلُ أَهْلِ الْمَدِينَةِ وَبِهِ يَقُولُ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَإِلَى هَذَا الْقَوْلِ ذَهَبَ أَبُو عُبَيْدٍ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالتَّابِعِينَ وَغَيْرِهِمْ عَلَيْهِ فِي ذَلِكَ الْكَفَّارَةُ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, у деди: бизга Ишоқ ибн Юсуф ал-Азрақ, Ҳишом ад-Даставоийдан, у Яҳё ибн Абу Касирдан, у Абу Қилобадан, у Собит ибниз-Заҳҳокдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким ёлғон (қасд) билан Исломдан бошқа бир миллат (дин) билан қасам ичса, у ўзи айтгандек бўлади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Илм аҳли шу масалада ихтилоф қилганлар: агар бир киши Исломдан ўзга бир миллат билан қасам ичиб: «Агар шундай-шундай қилсам, мен яҳудий ёки насронийман,» деса-ю, сўнг ўша ишни қилса. Баъзилари: «У катта (гуноҳ) қилибди, лекин унга каффарот йўқ,» дедилар; бу Мадина аҳлининг сўзи бўлиб, Молик ибн Анас ҳам шуни айтади, Абу Убайд ҳам шу сўзга борган. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан, тобиинлардан ва бошқалардан бўлган баъзи илм аҳли эса: «Унга бунда каффарот бор,» дедилар; бу Суфён, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир.