حَدَّثَنَا عَبْدُ الْقُدُّوسِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَطَّارُ الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ، عَنْ عِمْرَانَ الْقَطَّانِ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ نَذَرَتِ امْرَأَةٌ أَنْ تَمْشِيَ، إِلَى بَيْتِ اللَّهِ فَسُئِلَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنْ مَشْيِهَا مُرُوهَا فَلْتَرْكَبْ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَعُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ وَقَالُوا إِذَا نَذَرَتِ امْرَأَةٌ أَنْ تَمْشِيَ فَلْتَرْكَبْ وَلْتُهْدِ شَاةً .
Бизга Абдулқуддус ибн Муҳаммад ал-Аттор ал-Басрий ривоят қилди, у деди: бизга Амр ибн Осим ривоят қилди, Имрон ал-Қаттондан, у Ҳумайддан, у Анас (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: бир аёл Аллаҳнинг Уйига (Каъбага) пиёда боришни назр қилди. Шу ҳақда Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўралганда, у: «Албатта Аллаҳ унинг пиёда юришидан бениёздир; унга буюринглар, улов миниб борсин,» дедилар. (Термизий) деди: бу бобда Абу Ҳурайра, Уқба ибн Омир ва Ибн Аббосдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Анас ҳадиси бу йўлдан ҳасан саҳиҳ ғарибдир. Бу ҳадисга баъзи илм аҳли амал қилиб: «Бир аёл пиёда юришни назр қилса, улов миниб борсин ва бир қўй ҳадя қилсин,» деганлар.