باب مَا جَاءَ فِي أَهْلِ الذِّمَّةِ يَغْزُونَ مَعَ الْمُسْلِمِينَ هَلْ يُسْهَمُ لَهُمْ
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا بُرَيْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ جَدِّهِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَفَرٍ مِنَ الأَشْعَرِيِّينَ خَيْبَرَ فَأَسْهَمَ لَنَا مَعَ الَّذِينَ افْتَتَحُوهَا . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالَ الأَوْزَاعِيُّ مَنْ لَحِقَ بِالْمُسْلِمِينَ قَبْلَ أَنْ يُسْهَمَ لِلْخَيْلِ أُسْهِمَ لَهُ . وَبُرَيْدٌ يُكْنَى أَبَا بُرَيْدَةَ وَهُوَ ثِقَةٌ وَرَوَى عَنْهُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ عُيَيْنَةَ وَغَيْرُهُمَا .
Бизга Абу Саид ал-Ашажж ривоят қилди, бизга Ҳафс ибн Ғиёс ривоят қилди, бизга Бурайд ибн Абдуллаҳ ибн Абу Бурда, ўз бобоси Абу Бурдадан, у Абу Мусодан (ривоят қилдики), у деди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига ашъарийлардан бир гуруҳ кишилар билан Хайбарда келдим. Шунда у (Расулуллаҳ) бизга (шаҳарни) фатҳ қилганлар билан бирга улуш ажратдилар.» Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Баъзи илм аҳли шу (ҳадис) билан амал қилади. Авзоий деди: «Ким отларга улуш ажратилмасдан олдин мусулмонларга қўшилса, унга улуш берилади.» Бурайд Абу Бурайда куняси билан аталади, у ишонарли (сиқа) (рови)дир. Ундан Суфён ас-Саврий, Ибн Уяйна ва бошқалар ривоят қилишган.