حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ، حَدَّثَنَا الأَحْوَصُ بْنُ الْجَوَّابِ أَبُو الْجَوَّابِ، عَنْ يُونُسَ بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ جَيْشَيْنِ وَأَمَّرَ عَلَى أَحَدِهِمَا عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَعَلَى الآخَرِ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَقَالَ " إِذَا كَانَ الْقِتَالُ فَعَلِيٌّ " . قَالَ فَافْتَتَحَ عَلِيٌّ حِصْنًا فَأَخَذَ مِنْهُ جَارِيَةً فَكَتَبَ مَعِي خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَشِي بِهِ فَقَدِمْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَ الْكِتَابَ فَتَغَيَّرَ لَوْنُهُ ثُمَّ قَالَ " مَا تَرَى فِي رَجُلٍ يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ " . قَالَ قُلْتُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ غَضَبِ اللَّهِ وَغَضَبِ رَسُولِهِ وَإِنَّمَا أَنَا رَسُولٌ . فَسَكَتَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ الأَحْوَصِ بْنِ جَوَّابٍ . مَعْنَى قَوْلِهِ يَشِي بِهِ يَعْنِي النَّمِيمَةَ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Абу Зиёд ривоят қилди, у деди: бизга ал-Аҳвас ибн ал-Жаввоб Абул-Жаввоб ривоят қилди, у Юнус ибн Абу Ишоқдан, у Абу Ишоқдан, у ал-Бародан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) икки қўшин юбордилар, уларнинг бирига Али ибн Абу Толибни, иккинчисига Холид ибн ал-Валидни амир қилдилар ва: «Жанг бўлса, Али (амир),» дедилар. (Ал-Баро) деди: Со Али бир қалъани фатҳ қилди ва ундан бир чўри олди. Холид ибн ал-Валид унинг устидан чақиб, мен билан Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (хат) ёзди. Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларига келдим, у хатни ўқидилар ва ранги ўзгарди, сўнг: «Аллаҳ ва Расулини севадиган, Аллаҳ ва Расули ҳам уни севадиган киши ҳақида нима дейсан?» дедилар. (Ал-Баро) деди: Мен: «Аллаҳнинг ғазабидан ва Расулининг ғазабидан Аллаҳдан паноҳ тилайман, мен фақат элчиман,» дедим. Шунда (Набий) сукут қилдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Ибн Умардан (ҳам ривоят) бор. Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат ал-Аҳвас ибн Жаввобнинг ҳадисидан биламиз. Унинг «яши биҳи» деган сўзининг маъноси ғийбат-чақимчилик демакдир.