حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ مِقْسَمٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ الْمُشْرِكِينَ، أَرَادُوا أَنْ يَشْتَرُوا، جَسَدَ رَجُلٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَأَبَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَبِيعَهُمْ إِيَّاهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ الْحَكَمِ . وَرَوَاهُ الْحَجَّاجُ بْنُ أَرْطَاةَ أَيْضًا عَنِ الْحَكَمِ . وَقَالَ أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ ابْنُ أَبِي لَيْلَى لاَ يُحْتَجُّ بِحَدِيثِهِ . وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ابْنُ أَبِي لَيْلَى صَدُوقٌ وَلَكِنْ لاَ يُعْرَفُ صَحِيحُ حَدِيثِهِ مِنْ سَقِيمِهِ وَلاَ أَرْوِي عَنْهُ شَيْئًا . وَابْنُ أَبِي لَيْلَى صَدُوقٌ فَقِيهٌ وَإِنَّمَا يَهِمُ فِي الإِسْنَادِ . حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ قَالَ فُقَهَاؤُنَا ابْنُ أَبِي لَيْلَى وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ شُبْرُمَةَ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Абу Аҳмад ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у Ибн Абу Лайладан, у ал-Ҳакамдан, у Миқсамдан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), мушриклар мушриклардан бўлган бир кишининг жасадини сотиб олмоқчи бўлишди, аммо Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни уларга сотишдан бош тортдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат ал-Ҳакамнинг ҳадисидан биламиз. Уни ал-Ҳажжож ибн Артоа ҳам ал-Ҳакамдан ривоят қилган. Аҳмад ибн ал-Ҳасан деди: Аҳмад ибн Ҳанбалнинг шундай деяётганини эшитдим: Ибн Абу Лайлонинг ҳадиси ҳужжат қилинмайди. Муҳаммад ибн Исмоил деди: Ибн Абу Лайла садуқ (ростгўй)дир, лекин унинг саҳиҳ ҳадиси заифидан ажратиб танилмайди ва мен ундан ҳеч нарса ривоят қилмайман. Ибн Абу Лайла садуқ, фақиҳ (бўлиб), фақат иснодда адашади. Бизга Наср ибн Али ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Довуд ривоят қилди, у Суфён ас-Саврийдан (ривоят қилдики), у деди: Бизнинг фақиҳларимиз Ибн Абу Лайла ва Абдуллаҳ ибн Шубрумадир.