حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَرِيَّةٍ فَحَاصَ النَّاسُ حَيْصَةً فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَاخْتَبَيْنَا بِهَا وَقُلْنَا هَلَكْنَا ثُمَّ أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْنُ الْفَرَّارُونَ . قَالَ " بَلْ أَنْتُمُ الْعَكَّارُونَ وَأَنَا فِئَتُكُمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ . وَمَعْنَى قَوْلِهِ فَحَاصَ النَّاسُ حَيْصَةً يَعْنِي أَنَّهُمْ فَرُّوا مِنَ الْقِتَالِ . وَمَعْنَى قَوْلِهِ " بَلْ أَنْتُمُ الْعَكَّارُونَ " . وَالْعَكَّارُ الَّذِي يَفِرُّ إِلَى إِمَامِهِ لِيَنْصُرَهُ لَيْسَ يُرِيدُ الْفِرَارَ مِنَ الزَّحْفِ .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у Язид ибн Абу Зиёддан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайладан, у Ибн Умардан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни бир сарияга (кичик қўшинга) юбордилар. Одамлар (жангдан) бир қочиб қолдилар. Биз Мадинага келиб, унда яшириниб олдик ва: «Ҳалок бўлдик,» дедик. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларига келиб: «Эй Расулуллаҳ! Биз қочоқлармиз,» дедик. У киши: «Йўқ, балки сизлар (қайтиб ҳужум қиладиган) аккорларсиз ва мен сизнинг паноҳингизман,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир, биз уни фақат Язид ибн Абу Зиёднинг ҳадисидан биламиз. Унинг «одамлар бир қочиб қолдилар» деган сўзининг маъноси — улар жангдан қочишди, демакдир. Унинг «балки сизлар аккорларсиз» деган сўзининг (маъноси эса): аккор — ўз имоми (раҳбари)га ёрдам бериш учун қайтиб борадиган кишидир, у жанг майдонидан қочишни истовчи эмасдир.