حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ مَرْوَانَ الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ نَبْهَانَ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ أَبِي عَمَّارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَنْتَعِلَ الرَّجُلُ وَهُوَ قَائِمٌ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ . وَرَوَى عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو الرَّقِّيُّ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ وَكِلاَ الْحَدِيثَيْنِ لاَ يَصِحُّ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ . وَالْحَارِثُ بْنُ نَبْهَانَ لَيْسَ عِنْدَهُمْ بِالْحَافِظِ وَلاَ نَعْرِفُ لِحَدِيثِ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ أَصْلاً .
Бизга Азҳар ибн Марвон ал-Басрий ривоят қилди, у деди: бизга ал-Ҳорис ибн Набҳон ривоят қилди, у Маъмардан, у Аммор ибн Аби Аммордан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) киши тик турган ҳолда поябзал кийишини ман қилдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир. Убайдуллаҳ ибн Амр ар-Раққий бу ҳадисни Маъмардан, у Қатодадан, у Анасдан (ривоят) қилган. Ҳар иккала ҳадис ҳам ҳадис аҳли наздида саҳиҳ эмас. Ал-Ҳорис ибн Набҳон улар наздида ҳофиз (ишонарли рови) эмас. Қатоданинг Анасдан (қилган) ҳадисига ҳам биз ҳеч қандай асл билмаймиз.