حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَكْلِ الْجَلاَّلَةِ وَأَلْبَانِهَا . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَرَوَى الثَّوْرِيُّ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُرْسَلاً .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Абда ривоят қилди, Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Ибн Абу Нажиҳдан, у Мужоҳиддан, у Ибн Умардан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жаллола (нажосат ейдиган ҳайвон)ни ейишдан ва унинг сутидан (ичишдан) қайтардилар. У деди: бу бобда Абдуллаҳ ибн Аббосдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Ас-Саврий уни Ибн Абу Нажиҳдан, у Мужоҳиддан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан мурсал шаклда ривоят қилган.