Шўрва сувини кўпайтириш

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَلِيٍّ الْمُقَدَّمِيُّ، حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فَضَاءٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِذَا اشْتَرَى أَحَدُكُمْ لَحْمًا فَلْيُكْثِرْ مَرَقَتَهُ فَإِنْ لَمْ يَجِدْ لَحْمًا أَصَابَ مَرَقَةً وَهُوَ أَحَدُ اللَّحْمَيْنِ ‏"‏ ‏.‏ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ فَضَاءٍ ‏.‏ وَمُحَمَّدُ بْنُ فَضَاءٍ هُوَ الْمُعَبِّرُ وَقَدْ تَكَلَّمَ فِيهِ سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَعَلْقَمَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ هُوَ أَخُو بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Умар ибн Али ал-Муқаддамий ривоят қилди, бизга Муслим ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Фазо ривоят қилди, менга отам ривоят қилди, у Алқама ибн Абдуллаҳ ал-Музанийдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бирингиз гўшт сотиб олса, шўрвасини кўпайтирсин. Чунки агар гўшт топмаса, шўрвага эришади, у эса икки (хил) гўштнинг биридир,» дедилар. Бу бобда Абу Зардан (ҳам ҳадис) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат шу йўлдан, Муҳаммад ибн Фазо ҳадисидангина биламиз. Муҳаммад ибн Фазо ал-Муъаббир (туш таъбирчиси)дир, унинг ҳақида Сулаймон ибн Ҳарб (танқидий) гапирган. Алқама ибн Абдуллаҳ эса Бакр ибн Абдуллаҳ ал-Музанийнинг акасидир.

حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الأَسْوَدِ الْبَغْدَادِيُّ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْقَزِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ صَالِحِ بْنِ رُسْتُمَ أَبِي عَامِرٍ الْخَزَّازِ، عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ يَحْقِرَنَّ أَحَدُكُمْ شَيْئًا مِنَ الْمَعْرُوفِ وَإِنْ لَمْ يَجِدْ فَلْيَلْقَ أَخَاهُ بِوَجْهٍ طَلِيقٍ وَإِنِ اشْتَرَيْتَ لَحْمًا أَوْ طَبَخْتَ قِدْرًا فَأَكْثِرْ مَرَقَتَهُ وَاغْرِفْ لِجَارِكَ مِنْهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ ‏.‏

Бизга ал-Ҳусайн ибн Али ибн ал-Асвад ал-Бағдодий ривоят қилди, бизга Амр ибн Муҳаммад ал-Анқазий ривоят қилди, бизга Исроил ривоят қилди, у Солиҳ ибн Рустам Абу Омир ал-Хаззоздан, у Абу Имрон ал-Жавнийдан, у Абдуллаҳ ибн ас-Сомитдан, у Абу Зардан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бирингиз яхшиликдан ҳеч нарсани кичик (деб) ҳисобламасин. Агар (берадиган нарса) топмаса, биродарини очиқ юз билан кутиб олсин. Агар гўшт сотиб олсанг ёки бир қозон (таом) пиширсанг, шўрвасини кўпайтир ва ундан қўшнингга (ҳам) сузиб бер,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир, уни Шуъба (ҳам) Абу Имрон ал-Жавнийдан ривоят қилган.