حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ أَبِي أُمَيَّةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ زَوَّجَنِي أَبِي فَدَعَا أُنَاسًا فِيهِمْ صَفْوَانُ بْنُ أُمَيَّةَ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " انْهَسُوا اللَّحْمَ نَهْسًا فَإِنَّهُ أَهْنَأُ وَأَمْرَأُ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الْكَرِيمِ . وَقَدْ تَكَلَّمَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي عَبْدِ الْكَرِيمِ الْمُعَلِّمِ مِنْهُمْ أَيُّوبُ السَّخْتِيَانِيُّ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, у Абдулкарим Абу Умайядан, у Абдуллаҳ ибн ал-Ҳорисдан (ривоят қилдики), у деди: Отам мени уйлантирди ва одамларни (зиёфатга) чақирди, улар орасида Сафвон ибн Умайя (ҳам) бор эди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Гўштни (тишларингиз билан) тишлаб енглар, чунки бу ёқимлироқ ва хуш ҳазмроқдир,» дедилар. У деди: бу бобда Оиша ва Абу Ҳурайрадан (ҳам ҳадис) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир, биз уни фақат Абдулкарим ҳадисидангина биламиз. Илм аҳлининг баъзилари Абдулкарим ал-Муъаллим ҳақида унинг ёдлаш (қобилияти) жиҳатидан (танқидий) гапиришган, улар орасида Айюб ас-Сахтиёний (ҳам) бор.