باب مَا جَاءَ فِي لُحُومِ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْجُعْفِيُّ، عَنْ زَائِدَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَرَّمَ يَوْمَ خَيْبَرَ كُلَّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّبَاعِ وَالْمُجَثَّمَةَ وَالْحِمَارَ الإِنْسِيَّ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَجَابِرٍ وَالْبَرَاءِ وَابْنِ أَبِي أَوْفَى وَأَنَسٍ وَالْعِرْبَاضِ بْنِ سَارِيَةَ وَأَبِي ثَعْلَبَةَ وَابْنِ عُمَرَ وَأَبِي سَعِيدٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَرَوَى عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ وَغَيْرُهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو هَذَا الْحَدِيثَ وَإِنَّمَا ذَكَرُوا حَرْفًا وَاحِدًا نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّبَاعِ .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Ҳусайн ибн Алий ал-Жуъфий ривоят қилди, Зоидадан, у Муҳаммад ибн Амрдан, у Абу Саламадан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Хайбар куни ҳар бир қопувчи тишли йиртқични, қамаб-отиб ўлдирилган ҳайвонни ва хонаки эшакни ҳаром қилдилар. У деди: бу бобда Алий, Жобир, ал-Баро, Ибн Абу Авфо, Анас, ал-Ирбоз ибн Сория, Абу Саълаба, Ибн Умар ва Абу Саиддан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Абдулазиз ибн Муҳаммад ва бошқалар бу ҳадисни Муҳаммад ибн Амрдан ривоят қилиб, фақат битта жумлани зикр қилдилар: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳар бир қопувчи тишли йиртқичдан қайтардилар.»