حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى، مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، قَالَ سَمِعْتُ زَاذَانَ، يَقُولُ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ عَمَّا نَهَى عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الأَوْعِيَةِ أَخْبِرْنَاهُ بِلُغَتِكُمْ وَفَسِّرْهُ لَنَا بِلُغَتِنَا . فَقَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْحَنْتَمَةِ وَهِيَ الْجَرَّةُ وَنَهَى عَنِ الدُّبَّاءِ وَهِيَ الْقَرْعَةُ وَنَهَى عَنِ النَّقِيرِ وَهُوَ أَصْلُ النَّخْلِ يُنْقَرُ نَقْرًا أَوْ يُنْسَحُ نَسْحًا وَنَهَى عَنِ الْمُزَفَّتِ وَهِيَ الْمُقَيَّرُ وَأَمَرَ أَنْ يُنْبَذَ فِي الأَسْقِيَةِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عُمَرَ وَعَلِيٍّ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْمُرَ وَسَمُرَةَ وَأَنَسٍ وَعَائِشَةَ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَعَائِذِ بْنِ عَمْرٍو وَالْحَكَمِ الْغِفَارِيِّ وَمَيْمُونَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Абу Мусо Муҳаммад ибнул-Мусанно ривоят қилди, у деди: бизга Абу Довуд ат-Таёлисий ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, Амр ибн Муррадан (ривоят қилди). У деди: мен Зазонни: «Мен Ибн Умардан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қайси идишлардан қайтарганлари ҳақида сўраб: ‹Бизга ўз тилингизда айтиб беринг ва бизнинг тилимизда тушунтириб беринг,› дедим. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳантамадан қайтардилар — у (сопол) кўзадир; дуббодан қайтардилар — у қовоқ(дан ясалган идиш)дир; нақирдан қайтардилар — у хурмо дарахтининг туби бўлиб, ўйиб ёки йўниб (идиш қилинади); ва музаффатдан қайтардилар — у (ичи) қатрон сурилган(идиш)дир; ҳамда (набиз) меш(тери идиш)ларда тайёрланишига буюрдилар,» деяётганини эшитдим. (Абу Исо) деди: бу бобда Умар, Алий, Ибн Аббос, Абу Саид, Абу Ҳурайра, Абдурраҳмон ибн Яъмур, Самура, Анас, Оиша, Имрон ибн Ҳусайн, Оиз ибн Амр, ал-Ҳакам ал-Ғифорий ва Маймунадан (ҳам ҳадис келган). Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.