حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ أَسْبَاطِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْقُرَشِيُّ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنِ الأَعْمَشِ، قَالَ حُدِّثْتُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ نَفَّسَ عَنْ مُسْلِمٍ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ الدُّنْيَا نَفَّسَ اللَّهُ عَنْهُ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَمَنْ يَسَّرَ عَلَى مُعْسِرٍ فِي الدُّنْيَا يَسَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَمَنْ سَتَرَ عَلَى مُسْلِمٍ فِي الدُّنْيَا سَتَرَ اللَّهُ عَلَيْهِ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَاللَّهُ فِي عَوْنِ الْعَبْدِ مَا كَانَ الْعَبْدُ فِي عَوْنِ أَخِيهِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَعُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَقَدْ رَوَى أَبُو عَوَانَةَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ حُدِّثْتُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ .
Бизга Убайд ибн Асбот ибн Муҳаммад ал-Қураший ривоят қилди, менга отам ривоят қилди, у ал-Аъмашдан (ривоят қилдики), у деди: менга Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (етказиб) ривоят қилинди. У: «Ким бир мусулмондан дунё қийинчиликларидан бир қийинчиликни кетказса, Аллаҳ ундан қиёмат куни қийинчиликларидан бир қийинчиликни кетказади. Ким дунёда қийинчиликка тушган кишига енгиллик берса, Аллаҳ унга дунё ва охиратда енгиллик беради. Ким дунёда бир мусулмоннинг (айбини) яширса, Аллаҳ унга дунё ва охиратда (айбини) яширади. Банда ўз биродарига ёрдам бериб турар экан, Аллаҳ бандага ёрдам бериб туради,» дедилар. (Абу Исо) деди: Бу бобда Ибн Умар ва Уқба ибн Омирдан ҳам (ривоятлар) бордир. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир. Абу Авона ва бошқа бир неча (киши) бу ҳадисни ал-Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшаш ривоят қилган ва уларда «менга Абу Солиҳдан ривоят қилинди» (деганини) зикр қилмаган.