حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنِ الْمَسْعُودِيِّ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ الْعَيْزَارِ، عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الأَعْمَالِ أَفْضَلُ قَالَ " الصَّلاَةُ لِمِيقَاتِهَا " . قُلْتُ ثُمَّ مَاذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " بِرُّ الْوَالِدَيْنِ " . قُلْتُ ثُمَّ مَاذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ " . ثُمَّ سَكَتَ عَنِّي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَوِ اسْتَزَدْتُهُ لَزَادَنِي . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . رَوَاهُ الشَّيْبَانِيُّ وَشُعْبَةُ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ الْعَيْزَارِ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ . وَأَبُو عَمْرٍو الشَّيْبَانِيُّ اسْمُهُ سَعْدُ بْنُ إِيَاسٍ .
Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак хабар берди, ал-Масъудийдан, у ал-Валид ибн ал-Айзордан, у Абу Амр аш-Шайбонийдан, у Ибн Масъуд (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилиб) деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўраб: «Эй Расулуллаҳ, қайси амал энг афзал?» дедим. У: «Намозни ўз вақтида (ўқиш),» дедилар. Мен: «Сўнг нима, эй Расулуллаҳ?» дедим. У: «Ота-онага яхшилик қилиш,» дедилар. Мен: «Сўнг нима, эй Расулуллаҳ?» дедим. У: «Аллаҳ йўлида жиҳод қилиш,» дедилар. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мендан жим қолдилар, агар яна сўраганимда менга яна (жавоб) қўшиб берардилар. Абу Исо (Термизий) деди: Ва бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Уни аш-Шайбоний, Шуъба ва бир нечтаси ал-Валид ибн ал-Айзордан ривоят қилган. Бу ҳадис бир неча йўл билан Абу Амр аш-Шайбонийдан, Ибн Масъуддан (ҳам) ривоят қилинган. Абу Амр аш-Шайбонийнинг исми эса Саъд ибн Иёсдир.