حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَلاَعَنُوا بِلَعْنَةِ اللَّهِ وَلاَ بِغَضَبِهِ وَلاَ بِالنَّارِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَابْنِ عُمَرَ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон ибн Маҳдий ривоят қилди, бизга Ҳишом, Қатодадан, у ал-Ҳасандан, у Самура ибн Жундаб (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бир-бирингизни Аллаҳнинг лаънатига, на Ғазабига, на дўзахига (ҳавола қилиб) лаънатламанглар,» дедилар. У (Термизий) деди: бу бобда Ибн Аббос, Абу Ҳурайра, Ибн Умар ва Имрон ибн Ҳусайндан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الأَزْدِيُّ الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَيْسَ الْمُؤْمِنُ بِالطَّعَّانِ وَلاَ اللَّعَّانِ وَلاَ الْفَاحِشِ وَلاَ الْبَذِيءِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ал-Аздий ал-Басрий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Собиқ, Исроилдан, у ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Алқамадан, у Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мўмин таъна қилувчи ҳам, лаънатловчи ҳам, беҳаё (фаҳш сўзли) ҳам, фаҳш тилли (бадзабон) ҳам эмасдир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир, ва Абдуллаҳдан бундан бошқа йўл билан ҳам ривоят қилинган.
حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَخْزَمَ الطَّائِيُّ الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنْ رَجُلاً، لَعَنَ الرِّيحَ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لاَ تَلْعَنِ الرِّيحَ فَإِنَّهَا مَأْمُورَةٌ وَإِنَّهُ مَنْ لَعَنَ شَيْئًا لَيْسَ لَهُ بِأَهْلٍ رَجَعَتِ اللَّعْنَةُ عَلَيْهِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْلَمُ أَحَدًا أَسْنَدَهُ غَيْرَ بِشْرِ بْنِ عُمَرَ .
Бизга Зайд ибн Ахзам ат-Тоий ал-Басрий ривоят қилди, бизга Бишр ибн Умар ривоят қилди, бизга Абон ибн Язид, Қатодадан, у Абул-Олиядан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан ривоят қилди, (у ривоятки,) бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурида шамолни лаънатлади. Шунда у зот: «Шамолни лаънатлама, чунки у (Аллаҳдан) буюрилгандир. Ким бирор нарсани у (лаънатга) лойиқ бўлмаса-да лаънатласа, лаънат ўзига қайтади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир, уни Бишр ибн Умардан бошқа бирор киши (санадли қилиб) муснад ривоят қилганини билмаймиз.