حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ، أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْهَمْدَانِيُّ وَهُوَ ابْنُ أَبِي السَّفَرِ وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ قَالاَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْعَجْوَةُ مِنَ الْجَنَّةِ وَفِيهَا شِفَاءٌ مِنَ السُّمِّ وَالْكَمْأَةُ مِنَ الْمَنِّ وَمَاؤُهَا شِفَاءٌ لِلْعَيْنِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ وَأَبِي سَعِيدٍ وَجَابِرٍ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَلاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ سَعِيدِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو .
Бизга Абу Убайда Аҳмад ибн Абдуллаҳ ал-Ҳамдоний — у Ибн Абус-Сафардир — ва Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилиб, дедилар: бизга Саид ибн Омир, Муҳаммад ибн Амрдан, у Абу Саламадан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ажва (хурмоси) жаннатдандир ва унда заҳарга шифо бордир. Труффел (қўзиқорин) эса манннинг бир туридир ва унинг суви кўзга шифодир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Саид ибн Зайд, Абу Саид ва Жобирдан ҳам (ривоятлар) бор. Бу ҳадис бу йўлдан ҳасан ғарибдир ва уни фақат Саид ибн Омирнинг Муҳаммад ибн Амрдан (қилган) ривояти орқалигина биламиз.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، قال حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّنَافِسِيُّ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قال حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قال حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْكَمْأَةُ مِنَ الْمَنِّ وَمَاؤُهَا شِفَاءٌ لِلْعَيْنِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, у деди: бизга Умар ибн Убайд ат-Танофисий, Абдулмалик ибн Умайдан (ривоят қилди). (Бошқа санад билан) бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, Абдулмалик ибн Умайдан, у Амр ибн Ҳуррайсдан, у Саид ибн Зайддан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди), У: «Труффел (қўзиқорин) манннинг бир туридир ва унинг суви кўзга шифодир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قال حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قال حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ نَاسًا، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالُوا الْكَمْأَةُ جُدَرِيُّ الأَرْضِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " الْكَمْأَةُ مِنَ الْمَنِّ وَمَاؤُهَا شِفَاءٌ لِلْعَيْنِ وَالْعَجْوَةُ مِنَ الْجَنَّةِ وَهِيَ شِفَاءٌ مِنَ السُّمِّ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Муоз ибн Ҳишом ривоят қилди, у деди: бизга отам, Қатодадан, у Шаҳр ибн Ҳавшабдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилди)ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашобларидан баъзилар: «Труффел — ернинг чечагидир (чечакка ўхшаган касаллигидир),» дедилар. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Труффел манннинг бир туридир ва унинг суви кўзга шифодир; Ажва (хурмоси) эса жаннатдандир ва у заҳарга шифодир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قال حَدَّثَنَا مُعَاذٌ، قال حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ حُدِّثْتُ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَخَذْتُ ثَلاَثَةَ أَكْمُئٍ أَوْ خَمْسًا أَوْ سَبْعًا فَعَصَرْتُهُنَّ فَجَعَلْتُ مَاءَهُنَّ فِي قَارُورَةٍ فَكَحَلْتُ بِهِ جَارِيَةً لِي فَبَرَأَتْ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Муоз ривоят қилди, у деди: бизга отам, Қатодадан (ривоят қилди), у деди: менга шундай ривоят қилиндики, Абу Ҳурайра деди: «Мен учта, ё бешта, ё еттита труффел олиб, уларни сиқдим, сувини бир шишага солдим ва у билан ўзимнинг бир чўримнинг кўзини сурма қилдим, шунда у соғайди.»
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قال حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قال حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ حُدِّثْتُ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ الشُّونِيزُ دَوَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ إِلاَّ السَّامَ . قَالَ قَتَادَةُ يَأْخُذُ كُلَّ يَوْمٍ إِحْدَى وَعِشْرِينَ حَبَّةً فَيَجْعَلُهُنَّ فِي خِرْقَةٍ فَلْيَنْقَعْهُ فَيَتَسَعَّطُ بِهِ كُلَّ يَوْمٍ فِي مَنْخَرِهِ الأَيْمَنِ قَطْرَتَيْنِ وَفِي الأَيْسَرِ قَطْرَةً وَالثَّانِي فِي الأَيْسَرِ قَطْرَتَيْنِ وَفِي الأَيْمَنِ قَطْرَةً وَالثَّالِثُ فِي الأَيْمَنِ قَطْرَتَيْنِ وَفِي الأَيْسَرِ قَطْرَةً .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Муоз ибн Ҳишом ривоят қилди, у деди: бизга отам, Қатодадан (ривоят қилди), у деди: менга шундай ривоят қилиндики, Абу Ҳурайра деди: «Шуниз (севда уруғи) ўлимдан бошқа ҳар бир дардга даводир.» Қатода деди: «Ҳар куни йигирма битта донасини олиб, уларни бир латтага солиб, ҳўлласин, сўнг ҳар куни ўнг бурун тешигига икки томчи, чап (бурун тешигига) бир томчи томизсин; иккинчи (куни) чапга икки томчи, ўнгга бир томчи; учинчи (куни) ўнгга икки томчи, чапга бир томчи (томизсин).»