Эмизикли аёлга яқинлик (ғила)

Tibbiyot kitobi · 2 ҳадис

باب مَا جَاءَ فِي الْغِيلَةِ

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، قال حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ، قال حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ نَوْفَلٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ ابْنَةِ وَهْبٍ، وَهِيَ جُدَامَةُ - قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ أَرَدْتُ أَنْ أَنْهَى عَنِ الْغِيَالِ فَإِذَا فَارِسُ وَالرُّومُ يَفْعَلُونَ وَلاَ يَقْتُلُونَ أَوْلاَدَهُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ يَزِيدَ ‏.‏ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَقَدْ رَوَاهُ مَالِكٌ عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ جُدَامَةَ بِنْتِ وَهْبٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ قَالَ مَالِكٌ وَالْغِيَالُ أَنْ يَطَأَ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ وَهِيَ تُرْضِعُ ‏.‏

Бизга Аҳмад ибн Маниъ ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Ишоқ ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Айюб, Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ибн Навфалдан, у Урвадан, у Оишадан, у Ваҳбнинг қизи — у Жудомадир — (ривоят қилди), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ғийл (эмизар хотин билан жимў қилиш)дан қайтармоқчи бўлдим, лекин (қарасам) форслар ва румликлар буни қилар эканлар, аммо болаларини ўлдирмас (яъни унга зарари етмас) экан,» деганларини эшитдим. Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Асмо бинт Язидъдан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Буни Молик, Абул-Асваддан, у Урвадан, у Оишадан, у Жудома бинт Ваҳбдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилган. Молик деди: «Ғийл — кишининг хотини билан, у эмизаётган пайтида, жимў қилишидир.»

حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ أَحْمَدَ، قال حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ، مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ نَوْفَلٍ عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنْ جُدَامَةَ بِنْتِ وَهْبٍ الأَسَدِيَّةِ، أَنَّهَا سَمِعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ أَنْهَى عَنِ الْغِيلَةِ حَتَّى ذُكِّرْتُ أَنَّ الرُّومَ وَفَارِسَ يَصْنَعُونَ ذَلِكَ فَلاَ يَضُرُّ أَوْلاَدَهُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ مَالِكٌ وَالْغِيلَةُ أَنْ يَمَسَّ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ وَهِيَ تُرْضِعُ ‏.‏ قَالَ عِيسَى بْنُ أَحْمَدَ وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ نَحْوَهُ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Бизга Ийсо ибн Аҳмад ривоят қилди, у деди: бизга ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Молик ривоят қилди, Абул-Асвад Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ибн Навфалдан, у Урвадан, у Оишадан, у Жудома бинти Ваҳб ал-Асадийядан (ривоят қилдики), у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг: «Мен ғийладан қайтармоқчи бўлган эдим, бироқ менга Рум ва Форслар буни қилишлари, лекин бу уларнинг болаларига зарар етказмаслиги эслатилди,» деяётганларини эшитди. Молик деди: «Ғийла — бу эркак кишининг бола эмизаётган аёлига (қўшилиши) қилишидир.» Ийсо ибн Аҳмад деди: бизга Ишоқ ибн Ийсо ҳам ривоят қилди, менга Молик Абул-Асваддан шунга ўхшаш (ривоят қилди). Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғариб саҳиҳдир.