حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، قال: حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، قال: أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَصْبَهَانِيِّ، عَنْ مُجَاهِدٍ، وَهُوَ ابْنُ وَرْدَانَ عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ مَوْلًى، لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَعَ مِنْ عِذْقِ نَخْلَةٍ فَمَاتَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " انْظُرُوا هَلْ لَهُ مِنْ وَارِثٍ " . قَالُوا لاَ . قَالَ " فَادْفَعُوهُ إِلَى بَعْضِ أَهْلِ الْقَرْيَةِ " . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Бизга Бундор ривоят қилди, у деди: бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди, у деди: бизга Суфён хабар берди, у Абдурраҳмон ибн ал-Асбаҳонийдан, у Мужоҳиддан — у Ибн Вардондир — у Урвадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг бир озод қилинган қули (мавлоси) хурмо шохидан йиқилиб вафот этди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қаранглар, унинг бирорта вориси борми?» дедилар. Улар: «Йўқ,» дейишди. У: «Унда уни (меросини) қишлоқ аҳлидан бирига беринглар,» дедилар. Бу ҳадис ҳасандир.