حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا مُلاَزِمُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَدْرٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ طَلْقِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ وِتْرَانِ فِي لَيْلَةٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي الَّذِي يُوتِرُ مِنْ أَوَّلِ اللَّيْلِ ثُمَّ يَقُومُ مِنْ آخِرِهِ فَرَأَى بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَنْ بَعْدَهُمْ نَقْضَ الْوِتْرِ وَقَالُوا يُضِيفُ إِلَيْهَا رَكْعَةً وَيُصَلِّي مَا بَدَا لَهُ ثُمَّ يُوتِرُ فِي آخِرِ صَلاَتِهِ لأَنَّهُ " لاَ وِتْرَانِ فِي لَيْلَةٍ " . وَهُوَ الَّذِي ذَهَبَ إِلَيْهِ إِسْحَاقُ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ إِذَا أَوْتَرَ مِنْ أَوَّلِ اللَّيْلِ ثُمَّ نَامَ ثُمَّ قَامَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ فَإِنَّهُ يُصَلِّي مَا بَدَا لَهُ وَلاَ يَنْقُضُ وِتْرَهُ وَيَدَعُ وِتْرَهُ عَلَى مَا كَانَ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَمَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ وَأَحْمَدَ . وَهَذَا أَصَحُّ لأَنَّهُ قَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَدْ صَلَّى بَعْدَ الْوِتْرِ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Мулозим ибн Амр ривоят қилди, менга Абдуллаҳ ибн Бадр ривоят қилди, Қайс ибн Талқ ибн Алидан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бир кечада иккита витр бўлмайди,» деяётганларини эшитдим. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Илм аҳли тун аввалида витр ўқиб, сўнг тун охирида (намозга) турадиган киши ҳақида ихтилоф қилдилар. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашобларидан ва улардан кейингиларидан баъзи илм аҳли витрни бузишни (қайтаришни) мақбул кўрдилар ва: «У (витрига) бир ракаат қўшади, сўнг ўзига раво билганча намоз ўқийди, кейин намозининг охирида витр ўқийди, чунки бир кечада иккита витр бўлмайди,» дедилар. Бу Ишоқ тутган (йўл)дир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашобларидан ва бошқалардан баъзи илм аҳли эса: «Агар тун аввалида витр ўқиб, сўнг ухласа, кейин тун охирида (намозга) турса, у ўзига раво билганча намоз ўқийди, витрини бузмайди ва витрини бўлгани ҳолида қолдиради,» дедилар. Бу Суфён ас-Саврий, Молик ибн Анас, Ибнул-Муборак, Шофеъий, Куфа аҳли ва Аҳмаднинг сўзидир. Бу (сўз) саҳиҳроқдир, чунки Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) витрдан кейин намоз ўқиганлари бир неча йўлдан ривоят қилинган.