حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، قَالَ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ الصَّادِقُ الْمَصْدُوقُ " إِنَّ أَحَدَكُمْ يُجْمَعُ خَلْقُهُ فِي بَطْنِ أُمِّهِ فِي أَرْبَعِينَ يَوْمًا ثُمَّ يَكُونُ عَلَقَةً مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ يَكُونُ مُضْغَةً مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ إِلَيْهِ الْمَلَكَ فَيَنْفُخُ فِيهِ وَيُؤْمَرُ بِأَرْبَعٍ يَكْتُبُ رِزْقَهُ وَأَجَلَهُ وَعَمَلَهُ وَشَقِيٌّ أَوْ سَعِيدٌ فَوَالَّذِي لاَ إِلَهَ غَيْرُهُ إِنَّ أَحَدَكُمْ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ حَتَّى مَا يَكُونُ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا إِلاَّ ذِرَاعٌ ثُمَّ يَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ فَيُخْتَمُ لَهُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ فَيَدْخُلُهَا وَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ حَتَّى مَا يَكُونُ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا إِلاَّ ذِرَاعٌ ثُمَّ يَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ فَيُخْتَمُ لَهُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيَدْخُلُهَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ وَهْبٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ مِثْلَهُ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رَوَى شُعْبَةُ وَالثَّوْرِيُّ عَنِ الأَعْمَشِ نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَنَسٍ . وَسَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ الْحَسَنِ قَالَ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ مَا رَأَيْتُ بِعَيْنِي مِثْلَ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقَطَّانِ و هذا حديث حسن صحيح. وقد روى شعبة والثوري عن عن الأعمش نحوه. حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ زَيْدٍ، نَحْوَهُ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Абу Муовия ривоят қилди, у ал-Аъмашдан деди, у Зайд ибн Ваҳбдан, у Абдуллаҳ ибн Масъуд (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: бизга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ривоят қилдилар — у содиқ ва (сўзи) тасдиқланган зотдир: «Албатта, сизлардан бирингизнинг яралиши онасининг қорнида қирқ кунда жамланади. Сўнг шунча (муддат) ичида алақа (лахта қон) бўлади. Сўнг шунча (муддат) ичида музға (бир парча гўшт) бўлади. Сўнг Аллаҳ унга малоикани юборади, у (руҳни) пуфлайди ва тўрт нарсани: ризқини, ажалини, амалини, ҳамда шақий (бадбахт) ёки саийд (бахтли) бўлишини ёзишга буюрилади. Ундан ўзга илоҳ йўқ Зотга қасамки, албатта, сизлардан бирингиз жаннат аҳлининг амалини қилади, ҳатто у билан жаннат ўртасида бир газ (масофа) қолади, сўнг унга (ёзилган) китоб ўзиб кетади-да, у дўзах аҳлининг амали билан якунланади ва дўзахга киради. Албатта, сизлардан бирингиз дўзах аҳлининг амалини қилади, ҳатто у билан дўзах ўртасида бир газ (масофа) қолади, сўнг унга (ёзилган) китоб ўзиб кетади-да, у жаннат аҳлининг амали билан якунланади ва жаннатга киради,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у деди: бизга ал-Аъмаш ривоят қилди, у деди: бизга Зайд ибн Ваҳб ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн Масъуддан (ривоят қилди), у деди: бизга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ривоят қилдилар — сўнг у шунга ўхшашини зикр қилди. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Шуъба ва ас-Саврий ҳам ал-Аъмашдан шунга ўхшаш ривоят қилганлар. Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Абу Ҳурайра ва Анасдан ҳам (ривоятлар бор). Мен Аҳмад ибн ал-Ҳасандан эшитдим, у деди: мен Аҳмад ибн Ҳанбалнинг: «Мен ўз кўзим билан Яҳё ибн Саид ал-Қаттонга ўхшаш (кишини) кўрмадим,» деганини эшитдим. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Шуъба ва ас-Саврий ал-Аъмашдан шунга ўхшаш ривоят қилганлар. Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало ривоят қилди, у деди: бизга Вакииъ ривоят қилди, у ал-Аъмашдан, у Зайддан шунга ўхшашини (келтирди).