حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ شَبِيبِ بْنِ غَرْقَدَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ عَمْرِو بْنِ الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ فِي حِجَّةِ الْوَدَاعِ لِلنَّاسِ " أَىُّ يَوْمٍ هَذَا " . قَالُوا يَوْمُ الْحَجِّ الأَكْبَرِ . قَالَ " فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ وَأَعْرَاضَكُمْ بَيْنَكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلاَ لاَ يَجْنِي جَانٍ إِلاَّ عَلَى نَفْسِهِ أَلاَ لاَ يَجْنِي جَانٍ عَلَى وَلَدِهِ وَلاَ مَوْلُودٌ عَلَى وَالِدِهِ أَلاَ وَإِنَّ الشَّيْطَانَ قَدْ أَيِسَ مِنْ أَنْ يُعْبَدَ فِي بِلاَدِكُمْ هَذِهِ أَبَدًا وَلَكِنْ سَتَكُونُ لَهُ طَاعَةٌ فِيمَا تَحْتَقِرُونَ مِنْ أَعْمَالِكُمْ فَسَيَرْضَى بِهِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي بَكْرَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَجَابِرٍ وَحُذَيْمِ بْنِ عَمْرٍو السَّعْدِيِّ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَرَوَى زَائِدَةُ عَنْ شَبِيبِ بْنِ غَرْقَدَةَ نَحْوَهُ وَلاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ شَبِيبِ بْنِ غَرْقَدَةَ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Абул-Аҳвас ривоят қилди, Шабиб ибн Ғарқададан, у Сулаймон ибн Амр ибн ал-Аҳвасдан, у отасидан (ривоят қилди), у деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг видолашув ҳажжида одамларга: «Бу қайси кун?» деганларини эшитдим. Улар: «Ҳажжи акбар (катта ҳаж) куни,» дедилар. У: «Албатта сизларнинг қонларингиз, мол-мулкларингиз ва ор-номусларингиз ўзаро шу шаҳарингиздаги шу кунингизнинг ҳурмати каби ҳаромдир (муқаддасдир). Огоҳ бўлинглар, жиноятчи фақат ўзига (қарши) жиноят қилади (ўзи жавобгар). Огоҳ бўлинглар, жиноятчи ўз фарзандига (юкланадиган) жиноят қилмайди, на фарзанд отасига (юкланадиган жиноят қилади). Огоҳ бўлинглар, албатта шайтон шу шаҳарларингизда абадий ибодат қилинишидан умидини узди, лекин сизлар арзимас деб ҳисоблайдиган амалларингизда унга итоат бўлади, бас у шунга рози бўлади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Абу Бакра, Ибн Аббос, Жобир ва Ҳузайм ибн Амр ас-Саъдийдан ҳам (ривоятлар) бор. Бу ҳадис ҳасан, саҳиҳдир. Зоида Шабиб ибн Ғарқададан шунга ўхшашини ривоят қилган, ва биз уни фақат Шабиб ибн Ғарқада ҳадисидан биламиз.