Исо ибн Марямнинг Дажжолни ўлдириши

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ ثَعْلَبَةَ الأَنْصَارِيَّ، يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ الأَنْصَارِيِّ، مِنْ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عَمِّي، مُجَمِّعَ بْنَ جَارِيَةَ الأَنْصَارِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ يَقْتُلُ ابْنُ مَرْيَمَ الدَّجَّالَ بِبَابِ لُدٍّ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَنَافِعِ بْنِ عُتْبَةَ وَأَبِي بَرْزَةَ وَحُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَكَيْسَانَ وَعُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِي وَجَابِرٍ وَأَبِي أُمَامَةَ وَابْنِ مَسْعُودٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَسَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ وَالنَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ وَعَمْرِو بْنِ عَوْفٍ وَحُذَيْفَةَ بْنِ الْيَمَانِ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга ал-Лайс, Ибн Шиҳобдан (ривоят қилдики), у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Саълаба ал-Ансорийдан эшитди, у Амр ибн Авф ўғилларидан бўлмиш Абдурраҳмон ибн Язид ал-Ансорийдан ривоят қилиб айтди: мен амаким Мужаммиъ ибн Жория ал-Ансорийдан эшитдим, у: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Марям ўғли (Исо) Дажжолни Лудд дарвозаси олдида ўлдиради,» дедилар,» деб айтди. (Абу Исо) деди: бу бобда Имрон ибн Ҳусайн, Нофеъ ибн Утба, Абу Барза, Ҳузайфа ибн Асид, Абу Ҳурайра, Кайсон, Усмон ибн Абул-Ос, Жобир, Абу Умома, Ибн Масъуд, Абдуллаҳ ибн Амр, Самура ибн Жундаб, Наввос ибн Самъон, Амр ибн Авф ва Ҳузайфа ибнул-Ямондан (ҳам ҳадислар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَا مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ وَقَدْ أَنْذَرَ أُمَّتَهُ الأَعْوَرَ الْكَذَّابَ أَلاَ إِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ ك ف ر ‏"‏ ‏.‏ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар, бизга Шуъба, Қатодадан (ривоят қилди), у деди: мен Анасдан эшитдим, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳеч бир набий йўқки, илло ўз умматини бир кўзи кўр каззобдан (ёлғончидан) огоҳлантирган бўлмасин. Огоҳ бўлингки, у бир кўзи кўрдир, сизларнинг Роббингиз эса бир кўзи кўр эмас; унинг икки кўзи орасига «коф-фо-ро» (кофир) деб ёзилгандир,» дедилар. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.