حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، وَالأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ جَاءَ مُعَاوِيَةُ إِلَى أَبِي هَاشِمِ بْنِ عُتْبَةَ وَهُوَ مَرِيضٌ يَعُودُهُ فَقَالَ يَا خَالُ مَا يُبْكِيكَ أَوَجَعٌ يُشْئِزُكَ أَمْ حِرْصٌ عَلَى الدُّنْيَا قَالَ كُلٌّ لاَ وَلَكِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَهِدَ إِلَىَّ عَهْدًا لَمْ آخُذْ بِهِ قَالَ " إِنَّمَا يَكْفِيكَ مِنْ جَمْعِ الْمَالِ خَادِمٌ وَمَرْكَبٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ " . وَأَجِدُنِي الْيَوْمَ قَدْ جَمَعْتُ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رَوَى زَائِدَةُ وَعَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ سَهْمٍ قَالَ دَخَلَ مُعَاوِيَةُ عَلَى أَبِي هَاشِمٍ فَذَكَرَ نَحْوَهُ . وَفِي الْبَابِ عَنْ بُرَيْدَةَ الأَسْلَمِيِّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Суфён хабар берди, у Мансур ва ал-Аъмашдан, у Абу Воилдан (ривоят қилдики), у деди: Муовия Абу Ҳошим ибн Утбанинг олдига, у касал бўлганида, уни кўргани келди ва: «Эй тоға, сени нима йиғлатяпти? Сени қийнаётган оғриқми ёки дунёга ҳирсми?» деди. У: «Буларнинг ҳеч бири эмас, балки Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга бир васият қилган эдилар, мен унга амал қилмадим. У: «Мол тўплашдан сенга бир хизматкор ва Аллаҳ йўлидаги бир улов етади,» деган эдилар. Бугун эса мен (кўп) тўплаб қўйганимни кўрмоқдаман,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: Зоида ва Абида ибн Ҳумайд Мансурдан, у Абу Воилдан, у Самура ибн Саҳмдан ривоят қилиб, (у) деди: Муовия Абу Ҳошимнинг олдига кирди, деб шунга ўхшаш зикр қилдилар. Бу бобда Бурайда ал-Асламийдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ҳам (ривоят) бор.