حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَحِيرٍ، أَنَّهُ سَمِعَ هَانِئًا، مَوْلَى عُثْمَانَ قَالَ كَانَ عُثْمَانُ إِذَا وَقَفَ عَلَى قَبْرٍ بَكَى حَتَّى يَبُلَّ لِحْيَتَهُ فَقِيلَ لَهُ تُذْكَرُ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ فَلاَ تَبْكِي وَتَبْكِي مِنْ هَذَا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْقَبْرَ أَوَّلُ مَنَازِلِ الآخِرَةِ فَإِنْ نَجَا مِنْهُ فَمَا بَعْدَهُ أَيْسَرُ مِنْهُ وَإِنْ لَمْ يَنْجُ مِنْهُ فَمَا بَعْدَهُ أَشَدُّ مِنْهُ " . قَالَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا رَأَيْتُ مَنْظَرًا قَطُّ إِلاَّ وَالْقَبْرُ أَفْظَعُ مِنْهُ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ هِشَامِ بْنِ يُوسُفَ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Маъин ривоят қилди, бизга Ҳишом ибн Юсуф ривоят қилди, менга Абдуллаҳ ибн Баҳир ривоят қилдики, у Усмоннинг озод қилган қули Ҳонийдан эшитди, у деди: Усмон бирор қабр устида тўхтаганда, соқолини ҳўл қилгунча йиғларди. Унга: «Жаннат ва дўзах эслатилганда йиғламайсан-у, бундан (қабрдан эса) йиғлайсанми?» дейилди. У: «Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): „Албатта қабр охират манзилларининг биринчисидир, агар киши ундан нажот топса, ундан кейингилари ундан осонроқдир; агар ундан нажот топмаса, ундан кейингилари ундан қаттиқроқдир,“ дедилар,» деди. (У) деди: Ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен ҳеч қачон қабрдан кўра даҳшатлироқ бир манзарани кўрмадим,» дедилар. (Абу Исо) деди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, уни фақат Ҳишом ибн Юсуфнинг ҳадиси орқалигина биламиз.