حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ مَعْمَرٍ، وَيُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ الْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَمْرَو بْنَ عَوْفٍ وَهُوَ حَلِيفُ بَنِي عَامِرِ بْنِ لُؤَىٍّ وَكَانَ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ فَقَدِمَ بِمَالٍ مِنَ الْبَحْرَيْنِ وَسَمِعَتِ الأَنْصَارُ بِقُدُومِ أَبِي عُبَيْدَةَ فَوَافَوْا صَلاَةَ الْفَجْرِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْصَرَفَ فَتَعَرَّضُوا لَهُ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ رَآهُمْ ثُمَّ قَالَ " أَظُنُّكُمْ سَمِعْتُمْ أَنَّ أَبَا عُبَيْدَةَ قَدِمَ بِشَيْءٍ " . قَالُوا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " فَأَبْشِرُوا وَأَمِّلُوا مَا يَسُرُّكُمْ فَوَاللَّهِ مَا الْفَقْرَ أَخْشَى عَلَيْكُمْ وَلَكِنِّي أَخْشَى أَنْ تُبْسَطَ الدُّنْيَا عَلَيْكُمْ كَمَا بُسِطَتْ عَلَى مَنْ قَبْلَكُمْ فَتَنَافَسُوهَا كَمَا تَنَافَسُوهَا فَتُهْلِكَكُمْ كَمَا أَهْلَكَتْهُمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Сувайд ибн Наср ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак хабар берди, Маъмар ва Юнусдан, улар Зуҳрийдан (ривоят қилдики), унга Урва ибн аз-Зубайр хабар беришича, унга Мисвар ибн Махрама хабар берган, унга эса Амр ибн Авф — у Бану Омир ибн Луъайнинг иттифоқдоши бўлиб, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Бадрда қатнашган — хабар беришича, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Абу Убайда ибн ал-Жарроҳни (Баҳрайнга) жўнатган эдилар, у Баҳрайндан мол (хирож) билан келди. Ансорлар Абу Убайданинг келганини эшитиб, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга бомдод намозига (келиб) қатнашдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозни ўқиб бўлиб (юзланиб) қайтганларида, улар у кишининг йўлига чиқдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларни кўрганларида табассум қилдилар, сўнг: «Сизлар Абу Убайда бирор (мол) билан келганини эшитган бўлсангиз керак, деб ўйлайман,» дедилар. Улар: «Ҳа, эй Расулуллаҳ,» дедилар. У: «Бас, суюнчланглар ва сизни қувонтирадиган нарсадан умидвор бўлинглар. Аллаҳга қасамки, мен сизлар ҳақингизда камбағалликдан қўрқмайман, балки мен сиздан олдингиларга дунё ёйилганидек, сизларга ҳам ёйилиб, улар у (дунё) учун рақобатлашганидек, сизлар ҳам у учун рақобатлашиб қолиб, уларни ҳалок қилганидек, сизни ҳам ҳалок қилишидан қўрқаман,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.