حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ الْمَرْوَزِيُّ، بِمَكَّةَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ لَمَّا قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ أَتَاهُ الْمُهَاجِرُونَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا رَأَيْنَا قَوْمًا أَبْذَلَ مِنْ كَثِيرٍ وَلاَ أَحْسَنَ مُوَاسَاةً مِنْ قَلِيلٍ مِنْ قَوْمٍ نَزَلْنَا بَيْنَ أَظْهُرِهِمْ لَقَدْ كَفَوْنَا الْمُؤْنَةَ وَأَشْرَكُونَا فِي الْمَهْنَإِ حَتَّى خِفْنَا أَنْ يَذْهَبُوا بِالأَجْرِ كُلِّهِ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ مَا دَعَوْتُمُ اللَّهَ لَهُمْ وَأَثْنَيْتُمْ عَلَيْهِمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
«Бизга Ҳусайн ибн ал-Ҳасан ал-Марвазий Маккада ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Абу Адий ривоят қилди, у деди: бизга Ҳумайд ривоят қилди, у Анас (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Мадинага келганларида, муҳожирлар у зотнинг олдига келиб: «Эй Расулуллаҳ! Биз орасига тушганимиз бу қавмдек — кўп (бўлганда) кўпроқ сахий бўладиган ва оз (бўлганда) яхшироқ тасалли (ёрдам) берадиган қавмни кўрмадик. Улар бизнинг ҳаражатимизни ўзларига олдилар ва (мол-мулкларининг) роҳатига бизни шерик қилдилар, ҳатто бутун ажрни улар олиб кетадиларми деб қўрқдик,» дедилар. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Йўқ, модомики сиз улар учун Аллаҳга дуо қилар ва уларни (яхшилик билан) мақтар экансиз (шундай эмас),» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис бу йўл билан саҳиҳ ҳасан ғарибдир.»