حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى، مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ الأَعْمَشِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ وَثَّابٍ، عَنْ شَيْخٍ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ "الْمُسْلِمَ إِذَا كَانَ يُخَالِطَ النَّاسَ وَيَصْبِرُ عَلَى أَذَاهُمْ خَيْرٌ مِنَ الْمُسْلِمِ الَّذِي لاَ يُخَالِطُ النَّاسَ وَلاَ يَصْبِرُ عَلَى أَذَاهُمْ " . قَالَ أَبُو مُوسَى قَالَ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ كَانَ شُعْبَةُ يَرَى أَنَّهُ ابْنُ عُمَرَ .
Бизга Абу Мусо Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга ибн Абу Адий ривоят қилди, Шуъбадан, у Сулаймон ал-Аъмашдан, у Яҳё ибн Вассобдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашобларидан бир шайхдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), У дедилар: «Одамлар билан аралашиб (яшаб), уларнинг озорига сабр қиладиган мусулмон — одамлар билан аралашмайдиган ва уларнинг озорига сабр қилмайдиган мусулмондан яхшироқдир,» дедилар. Абу Мусо деди: ибн Абу Адий деди: Шуъба (ўша шайх) ибн Умар деб ҳисоблар эди.